Strona główna » Recenzje karm dla psa »
Karma dla psa John Dog Kangur z miąższem dyni
Pełnoporcjowa karma mokra dla psów dorosłych wszystkich ras: 82% mięsa mięśniowego z kangura, 13% bulionu z kangura i 3% miąższu dyni. Sprawdzamy skład, makroskładniki w suchej masie, energię i to, któremu psu tak chuda receptura naprawdę posłuży.
Recenzja: lek. wet. Daria Nowicka, opublikowano 03.09.2026
Skład zweryfikowany na dzień 03.09.2026
Kangur pojawia się w polskich miskach mniej więcej tak często jak struś, a John Dog zbudował na nim całą puszkę: 82% mięsa mięśniowego i 13% bulionu, razem 95% receptury z jednego zwierzęcia. Nasz werdykt: mięsna karma bytowa dla psa dorosłego, który ma dostać dużo białka i mało energii – 7 z 8 parametrów w strefie optymalnej, białko 56,5% s.m., a tłuszcz 13,5% suchej masy, czyli najniżej ze wszystkich pełnoporcjowych puszek, jakie do tej pory przeliczaliśmy. Główne zastrzeżenie to krótki premiks: miedź wypada 6,5 mg/kg s.m. przy minimum FEDIAF około 7,2 mg/kg s.m., a żelaza, selenu ani witamin z grupy B producent nie deklaruje. Drugie dotyczy tabeli dawkowania, która w każdym wierszu odpowiada psu pracującemu. Etykietę przeliczamy na suchą masę i na 1000 kcal, tak samo jak wszystkie pozycje w rankingu mokrych karm dla psa.
Profil karmy w pigułce
Deklaracje z puszki opisują produkt, który w 80% jest wodą, więc zanim cokolwiek porównamy, przeliczamy je na suchą masę (s.m.). Dopiero te wartości da się zestawić z karmą suchą i z zakresami FEDIAF. Zielona strefa to zakres, który uznajemy za optymalny dla zdrowego psa dorosłego o przeciętnej aktywności; żółta oznacza „akceptowalnie”, czerwona – poniżej minimum lub wyraźny nadmiar. Pinezka pokazuje, gdzie wypada ta karma. Kliknij wiersz, żeby przejść do omówienia.
Plusy i minusy
- 95% receptury pochodzi od jednego zwierzęcia: 82% mięsa mięśniowego z kangura i 13% bulionu z kangura, bez podrobów, mączek i dodanego tłuszczu
- monobiałkowa i bezzbożowa – lista składników ma pięć pozycji, bez kurczaka, tłuszczu drobiowego, glutenu i barwników
- białko 56,5% s.m. to ponad trzykrotność minimum FEDIAF dla psa dorosłego (18% s.m.) i 132,9 g na 1000 kcal
- tłuszcz 13,5% s.m. – najniższy, jaki spotykamy w puszkach bytowych, a wciąż dwuipółkrotnie powyżej minimum FEDIAF 5,5% s.m.
- 85,02 kcal na 100 g przy typowym zakresie karm mokrych 80–120 kcal, więc porcja jest duża objętościowo i uboga energetycznie
- wapń 1,25% s.m., fosfor 1,00% s.m. i stosunek wapnia do fosforu 1,25 : 1 – trzy wartości podane wprost i wszystkie wewnątrz zakresów FEDIAF
- kangur to białko spoza codziennej rotacji, praktycznie nieobecne w polskich karmach, więc realnie nowe dla psa po latach drobiu i wołowiny
- witamina A 13 350 j.m., D3 1450 j.m. i E 250 mg na kilogram suchej masy – wszystkie trzy z zapasem ponad minimami FEDIAF dla psa dorosłego
- miedź 6,5 mg/kg s.m. (1,3 mg/kg karmy) leży poniżej minimum FEDIAF dla psa dorosłego, które wynosi około 7,2 mg/kg s.m.
- żelaza, selenu i witamin z grupy B producent nie deklaruje wcale, choć karma ma być pełnym pokarmem
- etykieta nie podaje kwasu linolowego ani kwasów omega-3 i omega-6, a przy 13,5% tłuszczu s.m. z samego chudego mięsa to liczba, której brakuje najbardziej
- deklarowane 85,02 kcal na 100 g jest o 6,7 kcal wyższe od naszego przeliczenia NRC 2006 (78,3 kcal), czyli o 8,6%
- każdy wiersz tabeli dawkowania odpowiada 126 kcal × kg0,75 – o jedną trzecią więcej niż 95 kcal, które FEDIAF przewiduje dla psa umiarkowanie aktywnego
- popiół 10,0% s.m. wychodzi ponad naszą strefę optymalną, która kończy się na 9,5% s.m.
- fosfor 1,00% s.m. siada dokładnie na naszym progu 1,0% – jak na recepturę z samego mięsa mięśniowego, bez kości i podrobów, to sporo
- brak glukozaminy, chondroityny i MSM, mimo że producent opisuje linię For Long Life jako odpowiedź na procesy starzenia
- pies 20 kg potrzebuje 1057 g dziennie, czyli 1,3 puszki 800 g – jako jedyny pokarm ta karma oznacza dużą objętość w misce
- sześciu roślinnych i grzybowych pozycji kompleksu VetFerus producent nie rozpisuje na miligramy, a razem mają 1% receptury
Skład
Pełna lista składników według etykiety producenta (stan na 03.09.2026; źródło: strona produktu u producenta). Kolor etykiety to nasza ocena surowca: zielony – podstawa diety lub składnik o udowodnionym działaniu, żółty – składnik opisany nieprecyzyjnie albo wymagający komentarza, szary – neutralny. Przerywaną ramką oznaczyliśmy dodatki, których jest prawdopodobnie zbyt mało, by realnie wpływały na zdrowie psa.
Co nas cieszy: pięć pozycji, z których cztery mają podany procent, a piąta jest premiksem. Pierwszy składnik to nie „mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego”, tylko kangur opisany jako mięso mięśniowe – najwęższe określenie, jakie prawo paszowe dopuszcza, wykluczające podroby, skórę i mączki. Bulion z kangura 13% pochodzi z tego samego gatunku, więc opakowanie może uczciwie napisać „95% meat and broth” i nie ma w tym żadnej sztuczki liczbowej. Nie ma dodanego tłuszczu w żadnej postaci, nie ma zbóż, ziemniaków, roślin strączkowych, cukrów, barwników ani konserwantów. Dla psa, u którego kolejne diety eliminacyjne kończyły się na drobiu albo wołowinie, kangur jest białkiem, którego naprawdę wcześniej nie widział – w polskich karmach mokrych występuje w pojedynczych recepturach.
Co budzi pytania: kompleks VetFerus 1% zbiera sześć surowców naraz – drożdże Yarrowia lipolytica, soplówkę jeżowatą, korzeń maca, cordycepsa, wyciąg z kurkumy i z miłorzębu – i żaden z nich nie ma podanej ilości. Jeden procent podzielony na sześć pozycji daje średnio 1,7 g na kilogram karmy, a po odliczeniu wody około 8 g na kilogram suchej masy; przy takich udziałach dawki adaptogenów schodzą poniżej poziomów badanych w publikacjach na psach, dlatego oznaczyliśmy ten składnik przerywaną ramką. Druga rzecz to włókno: etykieta deklaruje 0,90% surowego włókna, a jedynymi roślinnymi pozycjami są dynia 3% i sproszkowane grzyby z kompleksu. Producent nie wykazuje osobnego źródła błonnika, więc część tej liczby wnosi tkanka łączna mięsa, a nie warzywo. Wreszcie „minerały i witaminy 1%” – premiks rozpisany jest w osobnej tabelce dodatków i liczy siedem pozycji, o czym piszemy przy dodatkach funkcjonalnych.
Zawartość mięsna
Surowce z kangura to 95% receptury, rozbite na dwie frakcje z podanym udziałem. To jedna z niewielu etykiet, na których nie trzeba niczego szacować.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Łączna zawartość składników zwierzęcych | 95% z podanym udziałem (mięso mięśniowe 82%, bulion 13%) |
| Struktura frakcji mięsnej | rozpisana: wyłącznie mięso mięśniowe, bez podrobów i bez kości |
| Mączki mięsne i dodany tłuszcz zwierzęcy | brak w składzie – cały tłuszcz pochodzi z mięsa kangura |
| Liczba gatunków zwierzęcych | 1 (kangur) |
| Składniki zwierzęce bez podanego udziału | brak – obie frakcje mają procenty |
| Szacowany udział białka zwierzęcego w białku ogółem | powyżej 97% – jedynym surowcem roślinnym jest dynia 3%, uboga w białko |
Jak to czytać: przy karmie mokrej procenty ze składu odnoszą się do gotowego produktu, więc nie ma tu korekty o odparowaną wodę, którą trzeba robić przy granulacie. Bulion liczy się do 95% zgodnie z prawem, choć wnosi głównie wodę i rozpuszczalne białka – to on odpowiada za znaczną część deklarowanej wilgotności 80%. Mięso mięśniowe bez podrobów ma jeden praktyczny skutek, o którym producenci nie piszą: wątroba jest naturalnym magazynem witaminy A, żelaza i miedzi, więc receptura bez podrobów musi te pierwiastki dołożyć premiksem. Tutaj witamina A jest wpisana, żelaza nie ma.
Makroskładniki w suchej masie
Producent deklaruje wilgotność (80%), więc przeliczenie na suchą masę opiera się na jego liczbie, a nie na naszym założeniu. Węglowodany wyliczyliśmy jako resztę (NFE), bo etykieta ich nie podaje. Każdy parametr zestawiamy z zakresem, który uznajemy za optymalny dla dorosłego psa bytowego.
Ponad trzykrotność minimum FEDIAF Nutritional Guidelines (wyd. 2019, polskie tłumaczenie) i wartość, która przy tak niskim tłuszczu zaczyna pełnić dwie role naraz. Białko buduje tu mięśnie i jednocześnie dostarcza połowę energii karmy, o czym piszemy niżej. 132,9 g na 1000 kcal to poziom rzadko spotykany w puszkach: pies zjadający tę karmę dostaje z każdą kalorią mniej więcej półtora raza więcej białka niż z przeciętnej mięsnej puszki. Dla psa odchudzanego to ma wymierny sens, bo dieta redukcyjna zabiera kalorie, a masę mięśniową trzeba przy tym utrzymać.
Liczba, wokół której obraca się cała ta receptura. Nasza strefa optymalna zaczyna się na 8,5% s.m., więc 13,5% mieści się w niej z zapasem, ale siedzi przy jej dolnej krawędzi – przeciętna mięsna puszka ma tu 25–35%. Źródłem jest wyłącznie tłuszcz własny kangura, mięsa chudszego od wołowiny i od dziczyzny. Pies po epizodzie zapalenia trzustki, z hiperlipidemią, z nadwagą albo po kastracji ma z tego bezpośrednią korzyść; psu sportowemu i szczupłemu psu pracującemu ta sama liczba każe zjadać więcej, żeby pokryć zapotrzebowanie. Podobnie policzone receptury zebrał nasz ranking karm niskotłuszczowych dla psa.
Ta liczba wymaga zastrzeżenia. NFE liczymy jako resztę po odjęciu białka, tłuszczu, włókna, popiołu i wody, więc zbiera ona wszystko, czego etykieta nie nazwała, razem z zaokrągleniami pięciu deklaracji. W recepturze złożonej z mięsa, bulionu, 3% dyni i dwóch premiksów realnej skrobi jest śladowo – nie ma tu ani zbóż, ani ziemniaków, ani strączków. Praktycznie: posiłek nie generuje szczytu glikemii, co przy psie z cukrzycą albo insulinoopornością ma znaczenie samo w sobie. Więcej takich receptur w zestawieniu, jakim jest ranking karm dla psa z cukrzycą.
Górna część strefy optymalnej, tuż pod granicą 5% s.m., i jeden z niewielu parametrów, w których ta karma odstaje od reszty mięsnych puszek w górę. Dynia 3% wnosi błonnik częściowo rozpuszczalny: pęcznieje, wiąże wodę i formuje stolec, a przy tym fermentuje w jelicie grubym do krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych. To akurat ten rodzaj włókna, którego brakuje recepturom uzupełnianym lignocelulozą. Dla psa odchudzanego dochodzi drugi efekt: błonnik zwiększa objętość porcji bez dokładania kalorii.
Pół punktu nad naszą strefą optymalną i punkt pod progiem, od którego mówimy o nadmiarze. Źródło jest tu inne niż w większości puszek: nie ma kości ani podrobów, więc frakcję mineralną budują wapń 1,25% s.m., fosfor 1,00% s.m., popiół własny mięsa i premiks „minerały i witaminy 1%”. Przy recepturze tak silnie białkowej wysoki popiół jest poniekąd wpisany w konstrukcję – mięso mięśniowe samo w sobie wnosi potas, sód, magnez i fosfor, a im mniej tłuszczu rozcieńcza suchą masę, tym wyżej wychodzi udział minerałów.
Minerały
Wapń i fosfor są zadeklarowane wprost, co wśród karm mokrych zdarza się rzadko i pozwala policzyć bilans zamiast go szacować. Poniżej wartości przeliczone na suchą masę.
Środek zakresu FEDIAF, z zapasem od obu granic. Mięso mięśniowe bez kości praktycznie nie zawiera wapnia, więc niemal cała ta pula pochodzi z premiksu – jodan wapnia wykazany w dodatkach jest tylko jego częścią. Producent musiał wapń dołożyć świadomie i zrobił to na tyle dokładnie, że stosunek do fosforu wyszedł tam, gdzie powinien.
Dokładnie na naszym progu 1,0% s.m., czyli w połowie zakresu FEDIAF, ale wyżej, niż sugerowałby brak kości i podrobów w składzie. Powód jest arytmetyczny: fosfor jest naturalnym składnikiem tkanki mięśniowej, a przy suchej masie ściśniętej do 20% i tłuszczu 13,5% każdy pierwiastek z mięsa wypada w przeliczeniu wyżej. Dla psa z prawidłową kreatyniną to poziom bez znaczenia klinicznego. Przy rozpoznanej przewlekłej chorobie nerek potrzeba receptury poniżej 0,5% s.m., czyli diety weterynaryjnej – takie zebrał nasz ranking karm dla psów z niewydolnością nerek.
Dolna część zalecanego zakresu, wciąż z wyraźnym zapasem od granicy 1 : 1. Proporcja wapnia do fosforu decyduje o tym, ile obu pierwiastków pies faktycznie wchłonie. Receptury oparte na czystym mięsie mięśniowym potrafią zjechać poniżej jedności, bo mięso jest bogate w fosfor i ubogie w wapń; tutaj premiks tę różnicę nadrabia.
Energia i strawność
Producent deklaruje 85,02 kcal na 100 g, czyli 680 kcal w puszce 800 g i 340 kcal w puszce 400 g. Naszą kontrolę zrobiliśmy wzorami National Research Council (NRC 2006): energia brutto 106,2 kcal/100 g, strawność energii 84,8%, odjęte 1,04 kcal na każdy gram białka. Wynik to 78,3 kcal/100 g, o 6,7 kcal mniej od deklaracji, czyli o 8,6%. Rozbieżność ma prawdopodobnie jedno wytłumaczenie: klasyczne współczynniki Atwatera (4 / 9 / 4 kcal na gram) przyłożone wprost do tej etykiety dają około 85 kcal, tyle że nie uwzględniają strawności. W tabeli porcji poniżej trzymamy się liczby producenta, bo to ona stoi na opakowaniu i to według niej opiekun odmierza karmę – ale jeśli pies chudnie szybciej, niż powinien, właśnie tu leży pierwsza rzecz do sprawdzenia.
Dolna krawędź typowego zakresu dla puszki i bezpośrednia konsekwencja tłuszczu 13,5% s.m. Skala jest ta sama, na której karmy suche wypadają w okolicach 350 kcal – mokra siedzi nisko przede wszystkim z powodu wody. Praktyczny wniosek: pies 20 kg o umiarkowanej aktywności zjada 1057 g dziennie, czyli 1,3 puszki 800 g, a pies 30 kg – 1432 g, czyli prawie dwie. Objętość miski przy karmieniu wyłącznie tą karmą trzeba wziąć pod uwagę, zanim się ją kupi.
Blisko dwa punkty ponad progiem 83%. Wzór widzi wyłącznie włókno, więc dynia 3% ciągnie tu wynik w dół, choć akurat jej obecność jest dla jelit korzystna. Dobór surowców gra na korzyść karmy: mięso mięśniowe bez tkanki łącznej z kości i skóry jest lekkostrawne, a sterylizacja w puszce działa na białko łagodniej niż ekstruzja granulatu. Konsystencja pasztetu bywa też jedynym wyjściem dla psa z osłabionym uzębieniem.
Rozkład 54 / 31 / 15 to odwrócenie proporcji, którą psy wybierały same w badaniach preferencji (30 / 63 / 7 – Hewson-Hughes i wsp., 2013). Ponad połowa kalorii pochodzi tu z białka, a nie z tłuszczu, i to jest w tej karmie najbardziej nietypowe. Skutek dla opiekuna jest prozaiczny: pomyłka w odmierzaniu porcji przekłada się na masę ciała wolniej niż przy puszce tłustej, bo białko sytuje mocniej i nadwyżka aminokwasów jest w dużej części deaminowana zamiast odkładać się w tkance. Skutek dla psa bywa taki, że karma smakuje mu mniej – profil odległy od preferowanego to najczęstszy powód, dla którego chuda receptura zostaje w misce. Pies przyzwyczajony do suchej karmy przechodzi na taką recepturę stopniowo, przez 7–10 dni.
Porcja dzienna
Karma mokra wymaga dużej porcji, bo cztery piąte tego, co pies zjada, to woda – a przy 85 kcal na 100 g dochodzi do tego niska gęstość energii. Poniżej nasze wyliczenie według wzoru FEDIAF (95 kcal × masa ciała0,75 dla psa umiarkowanie aktywnego) obok kolumny dla psa spokojnego, po kastracji lub starszego (80 kcal), zestawione z widełkami producenta.
Wynik orientacyjny dla zdrowego, dorosłego psa; porcję zawsze koryguj obserwując sylwetkę. Kalkulator używa kaloryczności deklarowanej przez producenta: 85,02 kcal/100 g.
| Waga psa | Pies umiarkowanie aktywny | Pies spokojny, po kastracji lub starszy | Tabela producenta |
|---|---|---|---|
| 5 kg | 318 kcal = 374 g | 268 kcal = 315 g | 249–496 g (2–5 kg) |
| 10 kg | 534 kcal = 628 g | 450 kcal = 529 g | 496–833 g (5–10 kg) |
| 20 kg | 898 kcal = 1057 g | 757 kcal = 890 g | 1130–1402 g (15–20 kg) |
| 30 kg | 1217 kcal = 1432 g | 1025 kcal = 1206 g | 1657–1900 g (25–30 kg) |
| 40 kg | 1511 kcal = 1777 g | 1272 kcal = 1497 g | 1900–2357 g (30–40 kg) |
Decyzja producenta, która nam się nie podoba: tabela dawkowania jest rozpisana wzorowo, bo ma dziewięć wierszy i widełki dopasowane do przedziałów masy – tyle że wszystkie stoją za wysoko. Sprawdziliśmy rachunkiem każdy wiersz i wychodzi w nich ta sama stała: 126 kcal × kg0,75. Dla psa 20 kg górna granica 1402 g to 1192 kcal, dla psa 5 kg granica 496 g to 422 kcal, dla psa 50 kg granica 2786 g to 2369 kcal – za każdym razem 126. FEDIAF przewiduje 95 kcal dla psa umiarkowanie aktywnego i 110 dla psa sportowego lub pracującego, więc opiekun, który weźmie tabelę wprost, poda o jedną trzecią za dużo. Przy karmie reklamowanej jako umiarkowanie tłusta i przeznaczonej między innymi dla psów starszych to rozjazd, który potrafi zniweczyć cały sens niskiego tłuszczu. Sylwetkę sprawdzaj dotykiem: żebra powinny być wyczuwalne pod palcami bez naciskania, talia widoczna z góry, brzuch podciągnięty z profilu. Otwartą puszkę trzymaj w lodówce nie dłużej niż 48 godzin, a karmę podawaj w temperaturze pokojowej – zimna pachnie słabiej, a chuda receptura i tak nie kusi zapachem tak jak tłusta.
Dodatki funkcjonalne
Premiks liczy siedem pozycji na kilogram karmy: witaminę A 2670 j.m., witaminę D3 290 j.m., witaminę E 50 mg, cynk 42 mg (jednowodny siarczan cynku), mangan 1,5 mg, miedź 1,3 mg i jod 0,83 mg z jodanu wapnia. W przeliczeniu na suchą masę daje to 13 350 j.m. witaminy A, 1450 j.m. witaminy D3, 250 mg witaminy E, 210 mg cynku, 7,5 mg manganu, 6,5 mg miedzi i 4,15 mg jodu na kilogram. Witaminy A, D3 i E oraz cynk, mangan i jod leżą powyżej minimów FEDIAF dla psa dorosłego, przy czym witamina A i cynk z dużym zapasem. Miedź 6,5 mg/kg s.m. wypada poniżej minimum, które wynosi około 7,2 mg/kg s.m. Deklaracja obejmuje dodatki paszowe, a nie zawartość całkowitą, więc miedź obecna w samym mięsie tę różnicę częściowo zasypuje – z etykiety nie da się jednak sprawdzić o ile, a receptura bez wątroby i innych podrobów ma tu mniejszy bufor niż puszka podrobowa.
Trzech rzeczy w tej etykiecie brakuje bardziej niż zwykle. Żelaza i selenu producent nie deklaruje wcale, choć karma ma być pełnym pokarmem, a mięso mięśniowe kangura jest wprawdzie bogate w żelazo hemowe, ale selen w mięsie zależy od gleby, na której pasło się zwierzę. Druga to kwas linolowy, którego etykieta nie podaje ani razu: FEDIAF wymaga dla psa dorosłego minimum 1,3% suchej masy, a przy całkowitym tłuszczu 13,5% s.m. pochodzącym wyłącznie z chudego mięsa lądowego jest to jedyny parametr tej karmy, którego nie sposób zweryfikować rachunkiem. Kwasów omega-3 i omega-6 producent też nie wykazuje, a receptura nie zawiera oleju rybnego ani roślinnego. Trzecia to glukozamina, chondroityna i MSM – nie ma żadnego z nich, mimo że nazwa linii i opis producenta odnoszą się wprost do procesów starzenia.
Osobno stoi kompleks VetFerus 1%. Drożdże Yarrowia lipolytica, soplówka jeżowata, cordyceps, korzeń maca, wyciąg z kurkumy i z miłorzębu to składniki z realnym piśmiennictwem, tyle że badania nad nimi prowadzono przy dawkach liczonych w gramach na psa dziennie, a nie w ułamkach procenta receptury. Przy porcji 1057 g dla psa 20 kg cały kompleks to około 10,6 g dziennie rozdzielone na sześć surowców. Kurkuma i miłorząb są w składzie wykazane jako dodatki paszowe z numerami rejestrowymi (2b163-ex i 2b), czyli formalnie jako aromaty, co zwykle oznacza ilości śladowe. Traktujemy ten dodatek jako neutralny: nie szkodzi, ale nie liczylibyśmy na efekt kliniczny.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Witaminy (na kg karmy) | A 2670 j.m., D3 290 j.m., E 50 mg; witamin z grupy B nie zadeklarowano |
| Mikroelementy (na kg) | cynk 42 mg, mangan 1,5 mg, miedź 1,3 mg, jod 0,83 mg; żelaza i selenu nie zadeklarowano |
| Miedź w suchej masie | 6,5 mg/kg – poniżej minimum FEDIAF (około 7,2 mg/kg s.m.) |
| Tauryna | niezadeklarowana |
| Wapń i fosfor | 0,25% / 0,20% (oba zadeklarowane wprost, także w suchej masie) |
| Omega-3 / omega-6 / kwas linolowy | niezadeklarowane; receptura nie zawiera oleju rybnego ani roślinnego |
| Błonnik funkcjonalny | miąższ dyni 3% – błonnik częściowo rozpuszczalny, fermentujący |
| Przeciwutleniacze | witamina E 50 mg/kg, wyciąg z kurkumy i z miłorzębu w kompleksie VetFerus 1% |
| Wsparcie stawów | brak glukozaminy, chondroityny i MSM |
| Sztuczne konserwanty, aromaty, barwniki | brak (deklaracja producenta) |
Dla jakiego psa?
- Dobry wybór: psy dorosłe z nadwagą i po kastracji, którym trzeba zabrać energię, a zostawić białko – tłuszcz 13,5% s.m. i 85 kcal na 100 g przy białku 132,9 g na 1000 kcal to układ, jakiego szuka się właśnie do redukcji, a receptury z tej półki zebrał ranking karm dla psów po sterylizacji; psy po epizodzie zapalenia trzustki i z hiperlipidemią, dla których niski tłuszcz jest głównym kryterium wyboru; psy prowadzone na diecie eliminacyjnej, bo kangur jest w polskich karmach białkiem realnie nowym, a skład zamyka się na pięciu pozycjach – zobacz też ranking karm monobiałkowych dla psa; psy z cukrzycą i insulinoopornością, bo skrobi w recepturze praktycznie nie ma; psy pijące mało wody i psy z gorszym uzębieniem.
- Do rozważenia: psy starsze – producent kieruje karmę także do seniorów, a lekkostrawne mięso, brak zbóż i niska gęstość energii temu sprzyjają, ale fosfor 1,00% s.m. jest wyższy niż w recepturach projektowanych pod starsze nerki, wsparcia stawów nie ma wcale, a porcję trzeba liczyć od 80 kcal × kg0,75, nie z tabeli na puszce; receptury robione wprost pod starszego psa zebrał ranking karm dla psa seniora; psy o dużej masie ciała, bo pies 40 kg zjada tu 1777 g dziennie, czyli ponad dwie puszki 800 g; użycie jako mokrej połowy diety obok karmy suchej, wtedy niski tłuszcz tej puszki obniża tłuszcz całego dnia; psy karmione wyłącznie tą karmą przez wiele miesięcy – przy braku deklaracji żelaza, selenu i kwasu linolowego rotacja z inną recepturą jest rozsądniejsza niż monokultura.
- Raczej nie: psy sportowe, pracujące i chude psy w ciągłym ruchu, którym 31% energii z tłuszczu i 85 kcal na 100 g każe zjadać objętości trudne do udźwignięcia; psy z przewlekłą chorobą nerek i podwyższoną kreatyniną, bo fosfor 1,00% s.m. i białko 56,5% s.m. idą w przeciwną stronę niż dieta nerkowa – sensowniejsze pozycje ma ranking karm dla psów z niewydolnością nerek; szczenięta i suki w ciąży, dla których receptura nie jest bilansowana, a wzrostowe pozycje zebrał ranking karm dla szczeniąt; psy wybredne, przyzwyczajone do tłustych pasztetów, bo profil energetyczny 54 / 31 / 15 leży daleko od tego, co psy wybierają same.
Alternatywny wybór
- Recenzja karmy PEPE Turkey 99% indyk – druga monobiałkowa puszka o podobnym profilu białkowym (56,7% s.m.) i jeszcze niższej energii 77 kcal/100 g, z tłuszczem 24,4% s.m., czyli prawie dwa razy wyższym.
- Recenzja karmy Brit Mono Protein Rabbit – jedno białko zwierzęce, królik zamiast kangura, białko 40,9% s.m. i tłuszcz 27,3% s.m. przy 107 kcal/100 g, gdy pies potrzebuje diety eliminacyjnej, ale nie potrzebuje odchudzania.
- Recenzja karmy Dolina Noteci Premium Wołowina – polska puszka o zbliżonym białku 54,5% s.m., ale tłuszczu 29,5% s.m. i energii 98 kcal/100 g, dla psa aktywnego, któremu tej energii ma nie brakować.
Jak liczymy suchą masę, energię, strawność i porcję
Sucha masa: producent podaje wilgotność 80%, więc nie musieliśmy jej zakładać. Wartość w s.m. = deklaracja / 0,20 – dlatego etykietowe 11,30% białka to realnie 56,5% s.m. Węglowodany (NFE): 100 − białko − tłuszcz − włókno − popiół − woda = 3,1% w karmie. Energia metaboliczna: przyjmujemy deklarowane przez producenta 85,02 kcal/100 g. Kontrolnie wyliczyliśmy ją wzorami NRC 2006 – energia brutto (5,7 kcal/g białka, 9,4 kcal/g tłuszczu, 4,1 kcal/g węglowodanów i włókna) daje 106,2 kcal/100 g, a po przemnożeniu przez strawność energii i odjęciu 1,04 kcal na każdy gram białka zostaje 78,3 kcal/100 g. Strawność energii: 91,2 − 1,43 × włókno surowe w s.m. (równanie przyjęte przez NRC 2006). To wartość maksymalna – jakości surowców wzór nie widzi. Rozkład energii: zmodyfikowane współczynniki Atwatera dla karm (3,5 / 8,5 / 3,5 kcal/g).
Zakresy na skalach: czerwone progi dolne to minima FEDIAF Nutritional Guidelines (wyd. 2019, polskie tłumaczenie) dla dorosłego psa (białko 18% s.m., tłuszcz 5,5%, Ca 0,5%, P 0,4%, Ca:P 1–2); górne progi wapnia i fosforu to maksima FEDIAF (2,5% i 1,6% s.m.). Zielone strefy to zakresy zalecane w praktyce dietetycznej dla psa bytowego – są naszą interpretacją, nie normą prawną. Te same zakresy stosujemy do karm suchych i mokrych, bo wszystko liczymy w suchej masie. Porcja: zapotrzebowanie energetyczne według FEDIAF: 95 kcal × kg0,75 dla psa umiarkowanie aktywnego, 110 dla aktywnego, 70–80 dla psa mało ruchliwego, po kastracji albo starszego. Współczynnik widełek producenta wyliczyliśmy, dzieląc jego gramaturę przemnożoną przez kaloryczność karmy przez kg0,75.
Czego nie liczymy: zawartości kwasu linolowego, kwasów omega-3 i omega-6, żelaza, selenu, witamin z grupy B ani tauryny – etykieta ich nie wymienia. Nie znamy też miligramowych udziałów sześciu surowców kompleksu VetFerus ani tego, ile miedzi wnosi samo mięso poza premiksem. Udział białka zwierzęcego w białku ogółem podajemy jako szacunek. Nie badamy karmy laboratoryjnie ani nie testujemy na zwierzętach.
Podsumowanie i ocena
John Dog For Long Life z kangurem to jedna z najlepiej zbudowanych list składników, jakie widzieliśmy w polskiej puszce: 82% mięsa mięśniowego i 13% bulionu z jednego gatunku, dynia 3% jako jedyny surowiec roślinny, zero dodanego tłuszczu, zero zbóż, zero podrobów bez nazwy. Analitycznie karma broni się w siedmiu z ośmiu parametrów, a jej znak rozpoznawczy – tłuszcz 13,5% suchej masy i 85 kcal na 100 g – jest zaletą i wadą naraz, zależnie od tego, jaki pies stoi przy misce. Psu z nadwagą, po kastracji albo po zapaleniu trzustki taka receptura daje dokładnie to, czego trzeba: dużo białka, mało energii i objętość, która sytuje. Psu sportowemu każe zjeść dwie puszki dziennie i wciąż być głodnym. Ocenę obniża etykieta: miedź poniżej minimum FEDIAF, brak żelaza, selenu i kwasu linolowego, kaloryczność o 8,6% wyższa od naszego przeliczenia i tabela dawkowania ustawiona na psa pracującego. To karma, która została zaprojektowana lepiej, niż została opisana.
Najczęstsze pytania o karmę John Dog Kangur z miąższem dyni
Czy karma John Dog Kangur z miąższem dyni jest monobiałkowa?
Tak. Jedynym źródłem białka zwierzęcego jest kangur: 82% mięsa mięśniowego i 13% bulionu, razem 95% receptury. Reszta to miąższ dyni 3%, kompleks VetFerus 1% oraz minerały i witaminy 1% – żadnego drobiu, wołowiny ani ryby, także w postaci tłuszczu. Dla psa prowadzonego na diecie eliminacyjnej to skład, w którym nie ma czego szukać między wierszami. Podobne receptury zebrał nasz ranking karm monobiałkowych dla psa.
Dla jakiego psa jest karma z kangura o tłuszczu 13,5% suchej masy?
Dla psa, który ma dostać dużo białka i mało energii z tłuszczu: po kastracji, z nadwagą, z tendencją do hiperlipidemii albo po epizodzie zapalenia trzustki. Tłuszcz 2,70% w produkcie daje 13,5% suchej masy i 31% energii karmy, podczas gdy w typowej mięsnej puszce tłuszcz odpowiada za 55–65% energii. Psu bardzo aktywnemu, chudemu i wiecznie głodnemu ta sama liczba będzie przeszkadzać, bo żeby pokryć zapotrzebowanie, musi zjeść dużą objętość. Więcej takich receptur w zestawieniu, jakim jest ranking karm niskotłuszczowych dla psa.
Ile karmy John Dog Kangur dawać psu dziennie?
Przy 85,02 kcal na 100 g puszka 800 g daje 680 kcal, a puszka 400 g – 340 kcal. Pies 10 kg o umiarkowanej aktywności potrzebuje około 628 g dziennie, pies 20 kg – 1057 g, czyli 1,3 puszki 800 g, a pies 30 kg – 1432 g. Pies spokojny, po kastracji albo starszy schodzi odpowiednio do 529 g, 890 g i 1206 g. Tabela producenta jest wyraźnie hojniejsza: dla psa 20 kg podaje 1402 g, co odpowiada zapotrzebowaniu psa pracującego.
Czy kangur to mięso hipoalergiczne?
Nie ma mięsa hipoalergicznego z natury – uczulenie powstaje na białko, które pies już jadł. Kangur w polskich karmach praktycznie nie występuje, więc dla psa karmionego przez lata kurczakiem, wołowiną i łososiem jest białkiem nowym, a w diecie eliminacyjnej tylko to się liczy. Kangur nie należy też do żadnej grupy, w której opisywano reakcje krzyżowe z drobiem, wołowiną czy wieprzowiną. Pozostałe receptury dla psa reagującego na jedzenie zebrał ranking karm hipoalergicznych dla psa.
Dlaczego etykieta podaje 11,3% białka, a recenzja 56,5%?
Bo deklaracja z puszki opisuje produkt razem z wodą, której jest tu 80%. Suchej masy zostaje 20% i wszystkie normy żywieniowe odnoszą się właśnie do niej. Białko 11,30% podzielone przez 0,20 daje 56,5% suchej masy, tłuszcz 2,70% – 13,5%, popiół 2,0% – 10,0%, a fosfor 0,20% – 1,00%. Dopiero te wartości da się zestawić z karmą suchą i z zakresami FEDIAF; producent podaje je zresztą obok deklaracji, w osobnej kolumnie.
Twoja ocena w gwiazdkach trafia do średniej widocznej przy opiniach i pomaga innym opiekunom wybrać karmę. Napisz, jak pies ją toleruje – sierść, trawienie, apetyt.
dietetyczka zwierzęca, autorka recenzji
Lekarka weterynarii, na co dzień pracująca z psami i kotami w lecznicy. Specjalizuje się w układaniu indywidualnych planów żywieniowych oraz analizie składów karm gotowych – w tym wszystkich karm z naszego rankingu. Wspiera opiekunów także przy alergiach pokarmowych i chorobach przewlekłych.