Strona główna » Recenzje karm dla psa »
Karma dla szczeniąt Pan Mięsko Indyk z wołowiną
Pełnoporcjowa karma mokra dla szczeniąt, z indykiem 50% i wołowiną 15%. Sprawdzamy skład, wapń i fosfor wobec norm FEDIAF dla wzrostu, energię i wielkość dziennej porcji.
Recenzja: lek. wet. Daria Nowicka, opublikowano 03.09.2026
Skład zweryfikowany na dzień 03.09.2026
Indyk z wołowiną w wersji dla szczeniąt to puszka polskiej marki Pan Mięsko, należącej do Wiejskiej Zagrody, sprzedawana w dwóch gramaturach: 400 g i 800 g. Nasz werdykt: pełnoporcjowa karma mokra dla rosnącego psa, której etykieta pozwala policzyć wszystko bez zgadywania – indyk 50% rozpisany na mięso i cztery podroby z osobnymi udziałami, wołowina 15% z takim samym rozbiciem, zadeklarowana wilgotność i podana kaloryczność; 7 z 8 parametrów wypada u nas w strefie optymalnej, a wapń, fosfor i ich wzajemna proporcja mieszczą się w widełkach FEDIAF dla wzrostu, co przy karmie szczenięcej sprawdzamy w pierwszej kolejności. Główne zastrzeżenia to tłuszcz 31,5% w suchej masie i premiks złożony z trzech witamin oraz jednego mikroelementu. Wszystkie liczby pochodzą z karty produktu pobranej 03.09.2026. Przeliczamy je na suchą masę i na 1000 kcal, sprawdzamy deklarowaną energię wzorami NRC 2006 i porównujemy tabelę dawkowania z zapotrzebowaniem rosnącego psa. Tę samą metodę stosujemy przy wszystkich karmach w rankingu mokrych karm dla psa.
Profil karmy w pigułce
Wszystkie wartości przeliczyliśmy na suchą masę (s.m.). Przy karmie mokrej to zabieg konieczny, bo liczby z puszki dotyczą produktu, który w 74% jest wodą. Zielona strefa to zakres, który uznajemy za optymalny dla zdrowego psa o przeciętnej aktywności; żółta oznacza „akceptowalnie”, czerwona – poniżej minimum FEDIAF lub wyraźny nadmiar. Progi na tych ośmiu skalach są wspólne dla całego serwisu i opisują psa dorosłego; tam, gdzie normy dla wzrostu wyglądają inaczej – przy białku, wapniu i fosforze – zestawiamy karmę osobno z zakresami dla szczenięcia. Pinezka pokazuje, gdzie wypada ta receptura. Kliknij wiersz, żeby przejść do omówienia.
Plusy i minusy
- indyk 50% rozpisany na mięso 21%, płuca 10%, żołądki 9%, wątrobę 8% i serca 2% – każda frakcja z osobnym udziałem, a nie jedna zbiorcza liczba
- surowce zwierzęce z podanym udziałem to 65% receptury (indyk 50% i wołowina 15%), z czego 29% stanowi mięso mięśniowe, a 36% podroby
- wapń 1,54% s.m. i fosfor 1,23% s.m. mieszczą się w zakresach FEDIAF dla wzrostu (1,0–1,6% i 0,9–1,6% s.m.), a ich stosunek 1,25 : 1 leży w środku normy 1 : 1–1,6 : 1
- białko 41,2% s.m. – ponad półtorakrotność minimum FEDIAF dla wzrostu (25% s.m.), praktycznie w całości ze źródeł zwierzęcych
- wilgotność zadeklarowana (74%), więc przeliczenia na suchą masę są pewne; deklarowane 126 kcal/100 g nasza kontrola wzorami NRC 2006 potwierdziła co do 0,3%
- popiół 7,3% s.m. – nisko jak na puszkę z 36% podrobów i wyraźnie poniżej naszego progu 9,5% s.m.
- tabela dawkowania rozpisana na przewidywaną masę dorosłego psa i wiek szczenięcia w miesiącach, a nie na jedną kolumnę „wagi psa”
- tłuszcz 31,5% s.m. – powyżej górnej granicy naszej strefy optymalnej (29% s.m.); tłuszcz daje w tej karmie 57% energii
- wapń 1,54% s.m. leży tuż pod granicą 1,6% s.m. dla wczesnego wzrostu – u szczeniąt ras dużych i olbrzymich wolelibyśmy 1,2–1,4% s.m.
- premiks to trzy witaminy i jeden mikroelement (A 2670 IU, D 290 IU, E 50 mg, cynk) – bez witamin z grupy B, żelaza, miedzi, manganu, jodu i selenu, w karmie deklarowanej jako pełnoporcjowa dla szczeniąt
- zapis „jednowodny siarczan cynku: 42” nie mówi, czy 42 mg dotyczy pierwiastka, czy masy soli; przy drugim odczycie zostaje około 59 mg cynku na kilogram suchej masy, poniżej minimum FEDIAF dla wzrostu
- bulion 27,6% bez podanego gatunku – druga pozycja składu, której nie da się wykluczyć przy ścisłej diecie eliminacyjnej
- omega-3 bez wartości liczbowych; jedynym podanym źródłem EPA i DHA jest olej z łososia 0,2% receptury
- kolumna „12 miesięcy” w tabeli producenta odpowiada 28–30% powyżej zapotrzebowania dorosłego psa o tej masie – u ras małych, dorosłych już w 10. miesiącu, to prosta droga do nadwagi
Skład
Pełna lista składników według etykiety producenta (stan na 03.09.2026; źródło: strona produktu u producenta). Kolor etykiety to nasza ocena surowca: zielony – podstawa diety lub składnik o udowodnionym działaniu, żółty – składnik opisany nieprecyzyjnie albo wymagający komentarza, szary – neutralny. Przerywaną ramką oznaczyliśmy dodatki, których jest prawdopodobnie zbyt mało, by realnie wpływały na zdrowie psa.
Co nas cieszy: osiem pozycji, wszystkie z liczbą, i suma udziałów równa dokładnie 100%. Producent nie zostawił nas z hasłem „mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego”, tylko rozpisał indyka 50% na mięso 21%, płuca 10%, żołądki 9%, wątrobę 8% i serca 2%, a wołowinę 15% na mięso 8%, wątrobę 4% i płuca 3%. Taki poziom szczegółu na puszce dla szczeniąt jest rzadki, a ma praktyczne znaczenie: pozwala sprawdzić, czy za deklaracją „92,6% mięsa, podrobów i bulionu” stoi realne mięso mięśniowe, czy głównie woda. Podroby nie są tu wadą – wątroba należy do najgęstszych odżywczo surowców, jakie dostaje rosnący pies, a żołądki i serca to pełnowartościowe białko mięśniowe. Skrobi w recepturze praktycznie nie ma: jedynym źródłem węglowodanów są jabłka 6%, bez pszenicy, kukurydzy i ryżu.
Co budzi pytania: „bulion” na drugiej pozycji, 27,6% receptury, bez podanego gatunku. To on odpowiada za większość wody w puszce, a przy szczenięciu, u którego dopiero szuka się przyczyny świądu albo biegunki, ten jeden wyraz przekreśla możliwość użycia karmy w próbie eliminacyjnej. Drugie pytanie dotyczy „minerałów” 1% – to one domykają bilans wapnia i fosforu w mięsie bez kości, ale producent nie mówi, jakie sole tam trafiły. Trzecie: olej z łososia 0,2% jest jedynym źródłem EPA i DHA, kwasów, które u szczenięcia biorą udział w rozwoju siatkówki i mózgu, a jego udział jest śladowy i nie towarzyszy mu żadna deklaracja liczbowa. Producent nie podaje też zawartości omega-3 ani tauryny.
Zawartość mięsna
Surowce zwierzęce z podanym udziałem to 65% receptury: indyk 50% i wołowina 15%. Producent na opakowaniu pisze o 92,6% – to suma tych 65% i bulionu 27,6%, czyli liczba prawdziwa rachunkowo, ale wliczająca płyn. Poniżej rozkładamy ją na części, które da się porównać z innymi puszkami.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Łączna zawartość składników zwierzęcych | 65% z podanym udziałem (indyk 50%, wołowina 15%); z bulionem 92,6% |
| Mięso mięśniowe | 29% (indycze 21% + wołowe 8%) |
| Podroby | 36% (indycze: płuca 10%, żołądki 9%, wątroba 8%, serca 2%; wołowe: wątroba 4%, płuca 3%) |
| Mączki mięsne i dodany tłuszcz zwierzęcy | brak w składzie |
| Liczba gatunków zwierzęcych | 3 (indyk, bydło, łosoś w postaci oleju 0,2%); bulion bez podanego gatunku |
| Składniki zwierzęce bez podanego gatunku | bulion 27,6% |
| Szacowany udział białka zwierzęcego w białku ogółem | ponad 95% – jabłka 6% i siemię lniane 0,1% wnoszą go śladowo |
Jak to czytać: przy karmie mokrej procenty ze składu dotyczą gotowego produktu, więc nie trzeba ich korygować o utratę wody podczas produkcji, jak przy karmie suchej. Proporcja mięsa mięśniowego do podrobów wynosi tu 45 do 55, czyli podrobów jest nieco więcej niż mięsa – to typowe dla puszek z indykiem i nie jest wadą, dopóki wątroba nie dominuje. Wątroby jest łącznie 12% (8% indyczej i 4% wołowej), czyli w granicach, w których dostarcza witaminy A i żelaza, nie grożąc kumulacją retinolu. Jedyny nieprzejrzysty element to bulion, którego gatunku producent nie ujawnia.
Makroskładniki w suchej masie
Producent deklaruje wilgotność (74%), więc przeliczenie na suchą masę jest pewne. Etykietowe 10,7% białka to realnie 41,2% s.m., a 8,2% tłuszczu – 31,5% s.m. Węglowodany wyliczyliśmy jako resztę (NFE), bo producent ich nie podaje. Przy karmie dla szczeniąt zestawiamy je z minimami FEDIAF dla wzrostu, które są wyższe niż dla psa dorosłego: białko 25% s.m. zamiast 18%, tłuszcz 8,5% s.m. zamiast 5,5%.
Ponad półtora raza więcej niż minimum FEDIAF Nutritional Guidelines (wyd. 2019, polskie tłumaczenie) dla wzrostu i pewnie w strefie optymalnej. Szczenię buduje z białka tkanki, a nie tylko je spala, więc zapas ma tu sens – pod warunkiem, że białko jest dobrej jakości. Tutaj pochodzi praktycznie w całości z indyka i wołowiny, bez glutenu pszennego, koncentratów roślinnych i hydrolizatów, więc profil aminokwasowy jest pełny.
Dwa i pół punktu procentowego powyżej górnej granicy naszej strefy optymalnej, która kończy się na 29% s.m. To najsłabszy z ośmiu parametrów tej karmy i jedyny poza zieloną strefą. Rosnące szczenię potrzebuje gęstej energii, więc sam poziom nie jest błędem – ale w połączeniu z tabelą dawkowania, która w kolumnie dwunastu miesięcy zostaje na poziomie wzrostowym, łatwo tu o zbyt szybkie przybieranie. U szczeniąt ras dużych nadmiar masy w okresie wzrostu obciąża jeszcze niedojrzałe stawy, więc porcję warto trzymać po dolnej stronie widełek.
W strefie optymalnej, choć nie przy jej zerze – karmy mokre oparte wyłącznie na mięsie schodzą poniżej 5% s.m. Za tę różnicę odpowiadają jabłka 6%, jedyne źródło skrobi i cukrów prostych w recepturze. W zamian wnoszą pektyny, czyli błonnik rozpuszczalny, który u szczenięcia z rozchwianym jeszcze przewodem pokarmowym pomaga uformować stolec. Zbóż w składzie nie ma wcale.
Środek strefy optymalnej. Przy tak mięsnej recepturze taki wynik nie jest oczywisty – większość puszek bez zbóż schodzi poniżej 2% s.m. Pracują tu jabłka 6% i siemię lniane 0,1%. Praktyczny efekt to stolec o normalnej konsystencji zamiast luźnego, który przy dietach czysto mięsnych bywa u szczeniąt problemem.
Wyraźnie poniżej progu i wynik lepszy, niż zwykle wychodzi puszkom z 36% podrobów – podroby są bogate w fosfor i potas, więc frakcja mineralna zwykle rośnie razem z ich udziałem. Niski popiół oznacza tu, że „minerały” 1% dosypano z umiarem, a nie na zapas. U szczenięcia ma to konkretne przełożenie: nadmiar wapnia w okresie wzrostu zaburza mineralizację kośćca i nie da się go, w przeciwieństwie do psa dorosłego, wydalić bez konsekwencji.
Minerały
To jest sedno oceny karmy dla szczeniaka. Pies dorosły reguluje wchłanianie wapnia z jelita i nadmiar po prostu wydala; szczenię tej zdolności jeszcze nie ma, więc zarówno niedobór, jak i nadmiar zostawiają trwały ślad na kośćcu. Dlatego wapń, fosfor i ich proporcję zestawiamy tu z zakresami FEDIAF Nutritional Guidelines (wyd. 2019, polskie tłumaczenie) dla wzrostu, a nie dla psa dorosłego: wapń 1,0–1,6% s.m., fosfor 0,9–1,6% s.m., stosunek od 1 : 1 do 1,6 : 1. Producent deklaruje obie wartości wprost na karcie produktu, co samo w sobie zdarza się rzadko.
W zakresie wzrostowym, ale w jego górnej części – do granicy 1,6% s.m. zostaje 0,06 punktu procentowego. Dla szczenięcia rasy małej i średniej to poziom bezpieczny. U psa, który dorośnie do 30 kg i więcej, wolelibyśmy widzieć 1,2–1,4% s.m., bo nadmiar wapnia w pierwszych miesiącach życia sprzyja osteochondrozie i zaburzeniom rozwoju stawów biodrowych. Praktyczny wniosek: przy dużej rasie trzymaj się tabeli producenta i nie dokładaj preparatów wapniowych, bo skala jest po tej stronie normy pełna.
Czerwona strefa na tej skali to nasz próg 1,1% s.m. ustawiony pod psa dorosłego, u którego wieloletni nadmiar fosforu przyspiesza postęp przewlekłej choroby nerek. Dla szczenięcia miara jest inna: FEDIAF dopuszcza w okresie wzrostu 0,9–1,6% s.m., a rosnący pies odkłada fosfor razem z wapniem w mineralizowanej kości. Wynik 1,23% s.m. mieści się w tym zakresie z zapasem po obu stronach i jest dokładnie tym, czego przy wapniu 1,54% oczekiwaliśmy. Zdrowego szczenięcia ten poziom nie obciąża; znaczenia nabrałby dopiero wtedy, gdyby karma miała być podawana psu z rozpoznaną chorobą nerek.
Środek normy wzrostowej i najmocniejszy punkt tej analityki. Proporcja jest ważniejsza niż bezwzględne poziomy: przy nadmiarze fosforu wobec wapnia organizm szczenięcia uruchamia wtórną nadczynność przytarczyc i pobiera wapń z kości, a przy odwrotnym rozjeździe blokuje wchłanianie cynku i miedzi. Wynik 1,25 : 1 ma zapas w obie strony i mówi, że dodatek mineralny został wyliczony, a nie dosypany na oko.
Energia i strawność
Producent deklaruje 126 kcal na 100 g, z adnotacją, że wartość policzono metodą obliczeniową, i podaje 1264 kcal na kilogram. Naszą kontrolę zrobiliśmy wzorami National Research Council (NRC 2006): energia brutto 159,4 kcal/100 g, strawność energii 86,3%, odjęte 1,04 kcal na każdy gram białka. Wynik to 126,4 kcal/100 g, czyli 0,3% powyżej deklaracji – zgodność rzadko spotykana i potwierdzająca, że etykieta została policzona tym samym zestawem współczynników. W dalszych wyliczeniach używamy wartości producenta.
Powyżej typowego zakresu puszek dla psów dorosłych i tak być powinno – karma szczenięca ma dostarczyć więcej energii w mniejszej objętości, bo żołądek rosnącego psa jest mały, a zapotrzebowanie duże. Skala jest ta sama, na której karmy suche wypadają w okolicach 350 kcal; karma mokra siedzi nisko, bo w trzy czwarte składa się z wody. Praktyczny wniosek: szczenię o docelowej wadze 10 kg zjada w szczycie wzrostu około 600 g dziennie, czyli trzy czwarte puszki 800 g.
Powyżej progu 83%, który przyjmujemy dla dobrej karmy. Wzór widzi wyłącznie włókno i nie ocenia jakości surowców, ale dobór składników pracuje tu na jego korzyść: mięso i podroby poddane wyłącznie obróbce termicznej w puszce należą do najlepiej przyswajalnych form białka, a przy szczenięciu z niedojrzałym jeszcze przewodem pokarmowym ma to znaczenie większe niż u psa dorosłego.
Rozkład 31 / 57 / 12 leży blisko proporcji, które psy wybierały same w badaniach preferencji (30 / 63 / 7), z niewielkim przesunięciem od tłuszczu w stronę węglowodanów z jabłek. Dla rosnącego psa to układ bliski naturalnemu i wyraźnie inny niż w karmie suchej dla szczeniąt, gdzie skrobia zwykle daje 30–40% energii. Szczenię przyzwyczajone do granulatu przechodzi na taką recepturę stopniowo, przez tydzień do dziesięciu dni, bo nagła zmiana proporcji tłuszczu do skrobi kończy się rozluźnionym stolcem.
Porcja dzienna
U szczeniąt porcji nie liczy się jednym wzorem. Zapotrzebowanie zależy od aktualnej masy ciała i od tego, jak daleko pies jest od wagi dorosłej: rośnie do szczytu wzrostu, a potem maleje, aż zrówna się z zapotrzebowaniem psa dorosłego. Nasz kalkulator opiera się na wielokrotności zapotrzebowania spoczynkowego (RER) według NRC 2006. Producent rozpisał tabelę inaczej – według przewidywanej masy dorosłego psa i wieku w miesiącach – więc obie liczby zestawiamy niżej.
Wynik orientacyjny dla zdrowego szczenięcia: mnożymy spoczynkowe zapotrzebowanie RER (70 × masa ciała0,75) przez 3 do 4. miesiąca, 2,5 do 6. i 2 do 8. miesiąca. Wpisuj wagę aktualną, nie docelową. Kalkulator używa energii deklarowanej przez producenta: 126 kcal/100 g; porcję koryguj obserwując sylwetkę i tempo przybierania.
| Docelowa waga dorosłego psa | 3 mies. – nasze wyliczenie | 3 mies. – producent | 7 mies. – nasze | 7 mies. – producent | 12 mies. – dorosły pies | 12 mies. – producent |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 5 kg | 306 g | 290 g | 329 g | 328 g | 252 g | 317 g |
| 10 kg | 515 g | 466 g | 553 g | 550 g | 424 g | 541 g |
| 20 kg | 866 g | 741 g | 930 g | 921 g | 713 g | 912 g |
| 30 kg | 1174 g | 966 g | 1261 g | 1232 g | 966 g | 1253 g |
| 40 kg | 1456 g | 1198 g | 1564 g | 1529 g | 1199 g | 1554 g |
Wniosek praktyczny jest dwuczęściowy. W trakcie wzrostu tabela producenta trzyma się blisko naszego wyliczenia albo leży nieco poniżej – w trzecim miesiącu o 5–18% mniej, w siódmym praktycznie co do grama. To dobra wiadomość, bo przy szczenięciu bezpieczniej jest zacząć niżej i dołożyć, niż odwrotnie. Problem zaczyna się w ostatniej kolumnie: dla każdej masy docelowej porcja dwunastomiesięczna odpowiada 28–30% powyżej zapotrzebowania dorosłego psa o tej samej wadze. Pies rasy małej, dorosły już w dziesiątym miesiącu, dostanie przy tej tabeli o jedną trzecią za dużo; u rasy dużej, która w roku wciąż rośnie, nadwyżka jest uzasadniona. Sylwetkę sprawdzaj co dwa tygodnie: żebra powinny być wyczuwalne pod palcami bez naciskania, talia widoczna z góry. Dzienną dawkę dziel na cztery posiłki do czwartego miesiąca i na trzy do końca wzrostu, a puszkę po otwarciu trzymaj w lodówce nie dłużej niż dobę – tyle podaje producent. Karma dostępna w opakowaniach 400 g i 800 g.
Dodatki funkcjonalne
Tu etykieta traci najwięcej. Deklaracja dodatków dietetycznych obejmuje cztery pozycje na kilogram: witaminę A 2670 IU, witaminę D 290 IU, witaminę E 50 mg i jednowodny siarczan cynku 42 mg. W przeliczeniu na suchą masę daje to 10 269 IU witaminy A, 1115 IU witaminy D i 192 mg witaminy E na kilogram – wszystkie trzy z zapasem powyżej minimów FEDIAF dla wzrostu. Witamin z grupy B, żelaza, miedzi, manganu, jodu ani selenu producent nie deklaruje wcale, a karma jest opisana jako pełnoporcjowa dla szczeniąt. Część z nich wnoszą surowce – wątroba indycza 8% i wołowa 4% należą do najbogatszych naturalnych źródeł żelaza hemowego, miedzi i witaminy B12 – ale bez liczb na etykiecie pozostaje to domysłem, a nie deklaracją.
Osobno trzeba omówić cynk, bo zapis producenta jest dwuznaczny. „Jednowodny siarczan cynku: 42” mówi o soli, a nie o pierwiastku, podczas gdy przyjęta w Unii forma deklaracji podaje ilość pierwiastka i nazwę związku w nawiasie. Jeśli 42 mg dotyczy cynku, w suchej masie wychodzi 162 mg/kg, czyli komfortowo powyżej minimum FEDIAF dla wzrostu, które wynosi 100 mg/kg s.m. Jeśli 42 mg to masa soli, samego cynku zostaje około 15 mg/kg karmy, czyli 59 mg/kg s.m. – poniżej minimum dla szczenięcia, a nawet poniżej minimum dla psa dorosłego (72 mg/kg s.m.). Różnica między tymi odczytami decyduje o tym, czy karma pokrywa zapotrzebowanie na pierwiastek odpowiedzialny za skórę, sierść i odporność, a rozstrzygnąć jej z etykiety się nie da. Dopóki producent nie poprawi zapisu, traktujemy tę pozycję jako niepotwierdzoną.
Reszta dodatków to składniki w ilościach śladowych: olej z łososia 0,2% jest jedynym źródłem EPA i DHA, drożdże piwne 0,1% wnoszą witaminy z grupy B w ilości, której nie da się policzyć, a siemię lniane 0,1% dokłada ALA i odrobinę błonnika. Wsparcia stawów w tej recepturze nie ma – ani glukozaminy, ani chondroityny, ani MSM. Przy karmie dla szczeniąt ras dużych, gdzie profilaktyka stawowa ma sens, to zauważalna luka; przy rasach małych bez znaczenia. Tauryny producent nie deklaruje.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Witaminy (na kg karmy) | A 2670 IU, D 290 IU, E 50 mg; witamin z grupy B nie zadeklarowano |
| Mikroelementy (na kg) | jednowodny siarczan cynku 42 mg (bez rozstrzygnięcia, czy to pierwiastek, czy sól); żelaza, miedzi, manganu, jodu i selenu nie zadeklarowano |
| Wapń i fosfor | 0,4% / 0,32% (zadeklarowane wprost) |
| Omega-3 / omega-6 | niezadeklarowane liczbowo; podane źródła: olej z łososia 0,2% (EPA i DHA) oraz siemię lniane 0,1% (ALA) |
| Błonnik funkcjonalny | polskie jabłka 6% (pektyny), siemię lniane 0,1% |
| Wsparcie stawów | brak glukozaminy, chondroityny i MSM |
| Tauryna | niezadeklarowana |
Dla jakiego psa?
- Dobry wybór: szczenięta ras małych i średnich jako pełnoporcjowa karma na cały okres wzrostu – wapń 1,54% s.m., fosfor 1,23% s.m. i proporcja 1,25 : 1 mieszczą się w widełkach FEDIAF dla wzrostu, a białko 41,2% s.m. daje duży zapas nad minimum; szczenięta wybredne i takie, które źle znoszą suchy granulat, bo puszka wnosi wodę razem z posiłkiem; psy przechodzące z karmy matki na pokarm stały, gdzie konsystencja ma znaczenie – przegląd pozostałych receptur znajdziesz w rankingu karm dla szczeniąt.
- Do rozważenia: szczenięta ras dużych i olbrzymich – wapń 1,54% s.m. leży blisko górnej granicy 1,6% s.m. dla wczesnego wzrostu, a to one najmocniej odczuwają jego nadmiar, więc porcję trzymaj po dolnej stronie tabeli i nie dokładaj preparatów wapniowych; psy, którym karma ma być jedynym pokarmem przez wiele miesięcy, bo w deklaracji brakuje witamin z grupy B, żelaza, miedzi, manganu, jodu i selenu, a zapis cynku jest dwuznaczny; szczenięta ras dużych, u których profilaktyka stawowa jest częścią planu żywieniowego, bo glukozaminy ani chondroityny w recepturze nie ma.
- Raczej nie: psy na ścisłej diecie eliminacyjnej – dwa gatunki mięsa, olej rybi, drożdże i bulion bez podanego gatunku; jednoznaczne receptury są w rankingu karm monobiałkowych dla psa; szczenięta z rozpoznaną alergią na drób lub wołowinę, bo oba gatunki stanowią tu 65% receptury – zajrzyj do rankingu karm hipoalergicznych dla psa; psy dorosłe i seniory, dla których wapń i fosfor są celowane we wzrost, a nie w utrzymanie – dla nich lepszy będzie ranking karm dla psa seniora; szczenięta ze skłonnością do szybkiego przybierania, przy tłuszczu 31,5% s.m. i tabeli dawkowania hojnej w dwunastym miesiącu.
Alternatywny wybór
- Recenzja karmy Dolina Noteci Premium bogata w jagnięcinę – puszka o zbliżonej klasie deklaracji z jednym gatunkiem mięsa w roli głównej, gdy indyk lub wołowina odpadają.
- Recenzja karmy Brit Mono Protein Rabbit – mokra receptura z jednym białkiem zwierzęcym, do próby eliminacyjnej u szczenięcia z podejrzeniem alergii.
- Recenzja karmy Pan Mięsko Cielęcina z Jagnięciną – ta sama marka w wersji suchej i seniorskiej, jeśli szukasz karmy dla starszego psa z tego samego zakładu.
Jak liczymy suchą masę, energię, strawność i porcję
Sucha masa: producent podaje wilgotność 74%, więc nie musieliśmy jej zakładać. Wartość w s.m. = deklaracja / 0,26 – dlatego etykietowe 10,7% białka to realnie 41,2% s.m. Węglowodany (NFE): 100 − białko − tłuszcz − włókno − popiół − woda = 4,3% w karmie. Energia metaboliczna: przyjmujemy deklarowane przez producenta 126 kcal/100 g. Kontrolnie wyliczyliśmy ją wzorami NRC 2006 – energia brutto (5,7 kcal/g białka, 9,4 kcal/g tłuszczu, 4,1 kcal/g węglowodanów i włókna) daje 159,4 kcal/100 g, a po przemnożeniu przez strawność energii i odjęciu 1,04 kcal na każdy gram białka zostaje 126,4 kcal/100 g. Strawność energii: 91,2 − 1,43 × włókno surowe w s.m. (równanie przyjęte przez NRC 2006). To wartość maksymalna – jakości surowców wzór nie widzi. Rozkład energii: zmodyfikowane współczynniki Atwatera dla karm (3,5 / 8,5 / 3,5 kcal/g).
Zakresy na skalach: czerwone progi dolne to minima FEDIAF Nutritional Guidelines (wyd. 2019, polskie tłumaczenie) dla dorosłego psa (białko 18% s.m., tłuszcz 5,5%, Ca 0,5%, P 0,4%, Ca:P 1–2); górne progi wapnia i fosforu to maksima FEDIAF. Te same osiem skal stosujemy do wszystkich karm, żeby dało się je porównywać. Przy karmie dla szczeniąt dokładamy do tego zakresy wzrostowe, których na skalach nie widać: białko min. 25% s.m., tłuszcz min. 8,5% s.m., wapń 1,0–1,6% s.m., fosfor 0,9–1,6% s.m., Ca:P od 1 : 1 do 1,6 : 1, cynk min. 100 mg/kg s.m. Porcja: dla szczenięcia mnożymy zapotrzebowanie spoczynkowe RER (70 × kg0,75) przez 3 do czwartego miesiąca, 2,5 do szóstego i 2 do ósmego; kolumnę dwunastomiesięczną porównujemy już z zapotrzebowaniem psa dorosłego według FEDIAF (95 kcal × kg0,75). W tabeli przyjęliśmy, że szczenię waży w trzecim miesiącu około 45%, a w siódmym około 85% masy dorosłej.
Czego nie liczymy: gatunku i pochodzenia bulionu 27,6% ani składu „minerałów” 1% – producent ich nie podaje. Nie znamy witamin z grupy B, żelaza, miedzi, manganu, jodu, selenu, tauryny ani zawartości kwasów omega-3, bo etykieta ich nie wymienia. Zawartości cynku nie da się rozstrzygnąć, dopóki producent nie poprawi formy deklaracji. Udział białka zwierzęcego w białku ogółem podajemy jako szacunek. Nie badamy karmy laboratoryjnie ani nie testujemy jej na zwierzętach.
Podsumowanie i ocena
Pan Mięsko Indyk z wołowiną w wersji szczenięcej zdaje egzamin, który dla tej kategorii jest najważniejszy: wapń 1,54% s.m., fosfor 1,23% s.m. i ich stosunek 1,25 : 1 mieszczą się w zakresach FEDIAF dla wzrostu, a producent podaje obie wartości wprost, zamiast zostawiać czytelnika z samym popiołem. Do tego dochodzi etykieta rozpisana na osiem pozycji z sumą równą 100%, indyk 50% z wyszczególnionymi podrobami, wołowina 15% z takim samym rozbiciem, zadeklarowana wilgotność i kaloryczność zgodna z naszą kontrolą co do 0,3%. Siedem z ośmiu parametrów wypada w strefie optymalnej. Ocenę trzymają w ryzach trzy rzeczy: tłuszcz 31,5% s.m. wychodzi ponad naszą strefę i daje 57% energii, wapń siedzi blisko górnej granicy wczesnego wzrostu, a premiks ogranicza się do trzech witamin i jednego mikroelementu zapisanego w sposób, z którego nie wynika, ile cynku faktycznie jest w puszce. Najlepiej trafi do szczenięcia rasy małej lub średniej, któremu ma służyć przez cały okres wzrostu; przy rasie dużej trzymaj się dolnej strony tabeli dawkowania, a przy diecie eliminacyjnej szukaj receptury monobiałkowej.
Najczęstsze pytania o karmę Pan Mięsko Indyk z wołowiną (szczeniak)
Czy Pan Mięsko Indyk z wołowiną to karma pełnoporcjowa dla szczeniąt?
Tak – producent opisuje ją jako pełnoporcjową karmę mokrą dla szczeniąt, więc może być jedynym pokarmem rosnącego psa. Deklaracja dodatków jest jednak krótka: witamina A 2670 IU, witamina D 290 IU, witamina E 50 mg i cynk na kilogram. Witamin z grupy B, żelaza, miedzi, manganu, jodu ani selenu producent nie podaje, choć część z nich wnoszą podroby – wątroba indycza 8% i wołowa 4% są dobrym źródłem żelaza hemowego i witaminy B12.
Ile karmy Pan Mięsko Indyk z wołowiną dawać szczeniakowi?
Przy 126 kcal/100 g szczenię o docelowej wadze 10 kg potrzebuje w 3. miesiącu około 515 g dziennie, w 5. około 598 g, a w 7. około 553 g – tabela producenta podaje w tych punktach 466 g, 532 g i 550 g, czyli od 10% mniej do wartości identycznej. Rozbieżność pojawia się w kolumnie 12 miesięcy: producent zostawia 541 g, a dorosły pies 10 kg o umiarkowanej aktywności potrzebuje około 424 g. Dzienną dawkę dziel na cztery posiłki do 4. miesiąca i na trzy do końca wzrostu.
Czy wapń i fosfor w tej karmie są odpowiednie dla rosnącego psa?
Tak. Etykietowe 0,4% wapnia i 0,32% fosforu przy wilgotności 74% dają 1,54% i 1,23% w suchej masie, czyli 3,17 g i 2,54 g na 1000 kcal. Oba wyniki mieszczą się w zakresach FEDIAF Nutritional Guidelines (wyd. 2019, polskie tłumaczenie) dla wzrostu: wapń 1,0–1,6% s.m., fosfor 0,9–1,6% s.m., stosunek od 1 : 1 do 1,6 : 1. Wapń siedzi blisko górnej granicy, więc u szczenięcia rasy dużej trzymalibyśmy się tabeli producenta zamiast dokładać porcji „na oko”.
Czy ta karma jest bezzbożowa i czy nadaje się dla szczeniaka z alergią?
Bezzbożowa tak – w składzie nie ma pszenicy, kukurydzy ani ryżu, a jedynym źródłem węglowodanów są polskie jabłka 6%. Do diety eliminacyjnej się nie nadaje: receptura łączy dwa gatunki zwierzęce (indyk 50% i wołowina 15%), dokłada olej z łososia i drożdże piwne, a bulion 27,6% nie ma podanego gatunku. Przy podejrzeniu alergii pokarmowej potrzebna jest receptura z jednym białkiem – zajrzyj do rankingu karm monobiałkowych dla psa.
Dlaczego na puszce jest 10,7% białka, a w recenzji 41,2%?
Bo karma mokra w 74% składa się z wody. Liczby z etykiety opisują produkt razem z wodą i nie da się ich porównać z karmą suchą, która ma około 10% wilgotności. Po podzieleniu przez 0,26 wychodzi 41,2% białka w suchej masie – i dopiero tę wartość zestawiamy z minimum 25% s.m., jakie FEDIAF podaje dla wzrostu. Tak samo przeliczamy tłuszcz, popiół, włókno, wapń i fosfor.
Twoja ocena w gwiazdkach trafia do średniej widocznej przy opiniach i pomaga innym opiekunom wybrać karmę. Napisz, jak pies ją toleruje – sierść, trawienie, apetyt.
dietetyczka zwierzęca, autorka recenzji
Lekarka weterynarii, na co dzień pracująca z psami i kotami w lecznicy. Specjalizuje się w układaniu indywidualnych planów żywieniowych oraz analizie składów karm gotowych – w tym wszystkich karm z naszego rankingu. Wspiera opiekunów także przy alergiach pokarmowych i chorobach przewlekłych.