Karma dla kociąt Wiejska Zagroda indyk

Profil karmy w pigułce

Deklaracje z puszki opisują produkt, który w 76,2% jest wodą, więc zanim cokolwiek porównamy, przeliczamy je na suchą masę (s.m.). Zielona strefa to zakres, który uznajemy za optymalny dla zdrowego kota; żółta oznacza „akceptowalnie”, czerwona – poniżej minimum albo wyraźny nadmiar. Jedno zastrzeżenie trzeba zrobić od razu: skale w tej tablicy są wspólne dla wszystkich kocich karm i zbudowane na progach dla zwierzęcia dorosłego. Kocię ma normy przesunięte w górę, dlatego przy białku, wapniu, fosforze i taurynie podajemy niżej także wartości z kolumny „wzrost i reprodukcja”, a przy popiele tłumaczymy, skąd bierze się nadwyżka. Pinezka pokazuje, gdzie wypada ta karma. Kliknij wiersz, żeby przejść do omówienia.

Plusy i minusy

Skład

Pełna lista składników według etykiety producenta (stan na 10.09.2026; źródło: strona produktu u producenta). Kolor etykiety to nasza ocena surowca: zielony – podstawa diety albo składnik o udowodnionym działaniu, żółty – składnik opisany nieprecyzyjnie lub wymagający komentarza, szary – neutralny. Przerywaną ramką oznaczyliśmy dodatki, których jest prawdopodobnie za mało, by realnie wpływały na zdrowie kociaka.

Co nas cieszy: frakcja zwierzęca jest rozbita na trzy nazwane pozycje z procentami – 60% mięsa, 8% wątroby i 2% serc. Opiekun wie, ile w puszce jest mięśnia szkieletowego, a ile podrobu, i może to zestawić z inną etykietą zamiast zgadywać, co kryje hasło „mięso i produkty pochodzenia zwierzęcego”. Obie pozycje podrobowe mają dla rosnącego kota konkretne przełożenie. Wątroba to naturalne źródło retinolu, czyli witaminy A w formie gotowej, którą kot musi dostać z pokarmem, bo enzym rozszczepiający beta-karoten działa u niego szczątkowo. Serca to mięsień pracujący bez przerwy, a takie mięśnie gromadzą więcej tauryny niż mięso z uda czy piersi. Bulion z indyka 28,6% zastępuje pozycję „woda” i wnosi płyn razem z rozpuszczonym białkiem i żelatyną, a przy tym pochodzi z tego samego gatunku, co reszta receptury. Lista zamyka się na sześciu pozycjach: nie ma zbóż, ziemniaków, gum zagęszczających, koncentratów białka roślinnego, barwników ani konserwantów.

Co budzi pytania: wewnątrz 60% mięsa producent nie nazywa partii tuszy, a między mięśniem piersiowym a mięsem oddzielonym mechanicznie od kości jest różnica w zawartości tłuszczu, tkanki łącznej i wapnia – ta ostatnia ma przy karmie wzrostowej znaczenie, bo popiół wypada tu nad naszą granicą. Pozycja „składniki mineralne 1%” kryje premiks, którego etykieta nie rozbija na pierwiastki; z całej frakcji mineralnej producent podaje z nazwy tylko cynk 42 mg/kg w postaci jednowodnego siarczanu cynku. Drożdże piwne suszone 0,1% i ekstrakt Yucca Mojave 0,1% to po 1 g na kilogram karmy, więc traktujemy je jako deklarację kierunku, a nie realny dodatek funkcjonalny. Olej z łososia 0,2% jest jedynym źródłem kwasów omega-3 w recepturze i jedynym składnikiem pochodzącym od innego gatunku niż indyk – dla diety eliminacyjnej to drobiazg, dla kota z reakcją na ryby już nie.

Zawartość mięsna

70% receptury to mięso, wątroba i serca indycze, 28,6% to bulion z tego samego ptaka. Razem 98,6% surowca pochodzącego od indyka; z olejem z łososia 0,2% suma wszystkich składników zwierzęcych wynosi 98,8%. Pozostałe 1,2% to składniki mineralne, drożdże i ekstrakt jukki.

Jak to czytać: przy karmie mokrej procenty ze składu odnoszą się do gotowego produktu, więc nie ma tu korekty o odparowaną wodę, którą trzeba robić przy granulacie. Dziesięć procent podrobów rozbite na wątrobę i serca mówi więcej niż zbiorcze „podroby 10%”, bo obie tkanki wnoszą co innego: wątroba witaminę A i miedź, serca taurynę i koenzym Q10. U kociaka liczy się jeszcze jedno – podroby mają mniej tkanki łącznej niż mięso od kości, a białko o wyższej strawności rzeczywistej jest przy budowie tkanek warte więcej niż ta sama liczba gramów z surowca gorszej jakości. Wartość 98,6% z jednego gatunku ma natomiast praktyczne przełożenie przy podejrzeniu nadwrażliwości pokarmowej, kiedy liczy się nie liczba składników, ale liczba białek, z którymi styka się układ odpornościowy. Indyk jest przy tym białkiem, które młody kot zwykle zna już z pierwszych karm, więc do próby eliminacyjnej u zwierzęcia karmionego wcześniej drobiem ta receptura się nie nadaje.

Makroskładniki w suchej masie

Producent deklaruje wilgotność 76,2%, więc przeliczenie opiera się na jego liczbie, a nie na naszym założeniu. Suchej masy zostaje 23,8%, czyli niecała jedna czwarta zawartości puszki – każdy parametr z etykiety dzielimy przez 0,238, co daje mnożnik nieco ponad czterokrotny. To mniej niż w typowej karmie mokrej o wilgotności 79–80%, więc ta sama deklaracja z etykiety daje tu niższą wartość w suchej masie. Węglowodany wyliczyliśmy jako resztę (NFE), bo etykieta ich nie podaje.

Minerały

Przy karmie dla rosnącego kota to jest sekcja rozstrzygająca. Makroskładniki potrafią wyglądać wzrostowo przy bilansie mineralnym, który dla kociaka się nie domyka, i wtedy karma z napisem „kitten” nie różni się od bytowej niczym poza etykietą. Tutaj wapń i fosfor są zadeklarowane wprost, więc rachunek da się zrobić zamiast go szacować. Magnezu, sodu ani potasu producent nie podaje. Poniżej wartości przeliczone na suchą masę, zestawione z kolumną FEDIAF „wzrost i reprodukcja”, a nie z normą dla kota dorosłego.

Energia i strawność

Producent deklaruje 1 031 kcal na kilogram, czyli 103,1 kcal na 100 g – 206 kcal w puszce 200 g i 412 kcal w puszce 400 g. Naszą kontrolę zrobiliśmy wzorami National Research Council (NRC 2006): energia brutto 142,4 kcal/100 g, strawność energii 82,2%, odjęte 1,04 kcal na każdy gram białka. Wynik to 104,5 kcal/100 g, czyli 1 045 kcal/kg. Różnica wobec deklaracji wynosi 1,4 kcal na 100 g, poniżej półtora procenta – mieści się w granicach zaokrągleń przy nieco innych współczynnikach strawności, więc deklarację producenta uznajemy za policzoną, a nie wpisaną na oko. W tabeli i w kalkulatorze używamy liczby producenta.

Rozkład 41 / 57 / 2 odbiega od proporcji, którą koty składały same w badaniu preferencji: 52 / 36 / 12. Białka jest o jedenaście punktów mniej, tłuszczu o dwadzieścia jeden więcej, węglowodanów o dziesięć mniej. Kierunek tej różnicy wynika wprost z konstrukcji receptury bez węglowodanów – energia musi skądś przyjść i przychodzi z tłuszczu indyczego – ale skala przesunięcia jest tu większa niż w karmach mokrych o tłuszczu w okolicach 25% s.m. Dla rosnącego zwierzęcia gęstość energetyczna sama w sobie nie jest zarzutem, bo tempo wzrostu wymaga kalorii, a badanie preferencji opisywało koty dorosłe. Warto jednak wiedzieć, że ponad połowa energii z tłuszczu oznacza porcję, której nie da się podawać na oko przez cały okres wzrostu: przy przejściu z fazy szybkiego przyrostu do fazy wyciszania miarkę trzeba zmniejszyć wcześniej niż przy karmie o niższym tłuszczu. Kocię przechodzące z karmy suchej, w której węglowodany dają zwykle 30–40% energii, potrzebuje 7–10 dni stopniowej zmiany, bo mikrobiom jelita grubego przestawia się wolniej niż smak zwierzęcia.

Porcja dzienna

Potrzebne jest tu zastrzeżenie, którego nie ma w recenzjach karm bytowych. Wzór FEDIAF, którego używamy – 75, 85 albo 100 kcal × kg^0,67 – opisuje zapotrzebowanie kota dorosłego. Kocię ma je wyraźnie wyższe, bo poza utrzymaniem organizmu buduje tkanki, a przewaga maleje z każdym miesiącem: największa jest w okolicach trzeciego i czwartego miesiąca życia, a wygasa mniej więcej wtedy, gdy zwierzę kończy rosnąć. Tabeli dawkowania dla kociąt producent w danych, którymi dysponujemy, nie podaje, a przeliczników wzrostowych nie wymyślamy. Poniżej stoi więc punkt odniesienia, czyli zapotrzebowanie bytowe przy 103,1 kcal na 100 g – porcję dla rosnącego zwierzęcia ustala się od niego w górę, kontrolując przyrost masy ciała.

Jak z tego korzystać przy kociaku: kolumna 100 kcal jest dla rosnącego zwierzęcia punktem wyjścia od dołu, a nie górnym ograniczeniem – kocię w okolicach czwartego miesiąca życia zjada więcej, niż wynika z tabeli dla jego aktualnej masy ciała. Sprawdzianem jest waga: kocię powinno przybierać co tydzień, a u młodego zwierzęcia przekarmienie zdarza się rzadziej niż niedobór. Porcję dziel na 4–5 posiłków dziennie, bo żołądek młodego kota mieści jednorazowo niewiele, a w naturze zjadałby kilkanaście drobnych ofiar na dobę. Puszka 200 g daje 206 kcal i przy tej gramaturze rzadko zostaje na drugi dzień; puszka 400 g wystarcza dłużej, ale otwarta powinna trafić do lodówki i zostać zużyta w ciągu doby. Karmę podawaj w temperaturze pokojowej: zimna słabiej pachnie, a kot ocenia jedzenie węchem, zanim go dotknie. Decyzja producenta, którą trzeba znać: obie gramatury są duże jak na jeden posiłek kociaka, więc przy jednym zwierzęciu puszka 200 g dzieli się na cztery porcje i po otwarciu wraca do lodówki. Świeża woda musi stać obok miski niezależnie od tego, że karma ma 76,2% wilgotności i porcja 184 g wnosi razem z nią około 140 ml płynu.

Dodatki funkcjonalne

Wykaz dodatków jest krótki i nierówny. Witaminy producent podaje trzy: A 2 670 j.m., D3 290 j.m. i E 50 mg na kilogram karmy. Po przeliczeniu na suchą masę witamina A to około 11 220 j.m. na kilogram s.m., D3 około 1 220 j.m., a E około 210 mg. Naturalnym źródłem retinolu jest tu wątroba indycza stanowiąca 8% receptury, a deklaracja z etykiety opisuje to, co dodano w premiksie, a nie sumę z surowcem – realna zawartość jest więc wyższa od podanej. Z mikroelementów wymieniony jest wyłącznie cynk 42 mg/kg w postaci jednowodnego siarczanu cynku, czyli około 176 mg na kilogram suchej masy. Witaminy C, witamin z grupy B, żelaza, miedzi, manganu, jodu i selenu na etykiecie nie ma, choć karma jest pełnoporcjowa i formalnie musi pokrywać minima FEDIAF dla każdego z tych składników. Przy karmie dla rosnącego zwierzęcia luka waży więcej niż przy bytowej: miedź uczestniczy w tworzeniu kolagenu i sieciowaniu kości, a jod steruje tarczycą, która u kociaka wyznacza tempo wzrostu. Sprawdzić tego z opakowania nie sposób.

Osobno o taurynie, bo to parametr, którego pies nie ma. Kot nie syntetyzuje jej w ilości pokrywającej straty z żółcią i musi dostać ją z pokarmem; niedobór prowadzi do zwyrodnienia siatkówki i kardiomiopatii rozstrzeniowej, a u zwierząt rosnących dochodzi jeszcze zahamowanie wzrostu. Objawy pojawiają się po miesiącach, kiedy zmiany bywają już nieodwracalne. FEDIAF wymaga od karmy mokrej 0,20 g tauryny na 100 g suchej masy dla kota dorosłego, 0,27 g przy niskim zapotrzebowaniu energetycznym i 0,25 g dla wzrostu. Przy wilgotności 76,2% w kilogramie produktu jest 238 g suchej masy, więc progi te odpowiadają 476, 643 i 595 mg na kilogram karmy. Deklarowane 2 400 mg/kg to czterokrotność progu wzrostowego i ponad pięciokrotność minimum dla kota dorosłego. Do tego dochodzi tauryna z samego surowca, bo producent podaje to, co dodał, a nie sumę – serca 2% są jej naturalnym źródłem, bogatszym niż mięso z piersi czy uda. Zapas nad minimum działa tu na korzyść zwierzęcia, bo tauryna jest rozpuszczalna w wodzie i jej nadmiar wydala się z moczem.

Dwie ostatnie pozycje wykazu mają po 0,1%, czyli po 1 g na kilogram karmy. Drożdże piwne suszone to źródło mannanooligosacharydów i witamin z grupy B, ale przy takim udziale kot 4 kg zjada ich z dzienną porcją około 184 mg i realnego efektu prebiotycznego po tej dawce nie należy oczekiwać. Ekstrakt Yucca Mojave dodaje się z myślą o zapachu odchodów: saponiny steroidowe jukki mają wiązać amoniak w treści jelitowej. Producent deklaruje ten cel, ale nie podaje żadnych danych o skuteczności użytej dawki, a badania nad jukką w żywieniu zwierząt towarzyszących są nieliczne i prowadzone na niewielkich grupach. Czytamy oba składniki jako deklarację kierunku. Osobno stoi olej z łososia 0,2% – 2 g na kilogram karmy, czyli 0,37 g w dziennej porcji kota 4 kg. To jedyne źródło kwasów omega-3 w recepturze i jedyny składnik spoza gatunku indyka; producent nie podaje zawartości EPA ani DHA, więc dawki tych kwasów nie da się z etykiety wyliczyć. Przy karmie dla kociąt jest to konkretny brak, bo DHA odkłada się w siatkówce i mózgu właśnie w pierwszych miesiącach życia.

Dla jakiego kota?

Zanim przejdziemy do listy, jedna sprawa wymaga wyjaśnienia, bo tablica profilu pokazuje pięć zielonych chipów z ośmiu i można ją odczytać na opak. Trzy parametry poza zieloną strefą to włókno 6,3% s.m., wynikająca z niego strawność 82,2% i popiół 11,3% s.m. Pierwsze dwa są realnym zastrzeżeniem i zapisujemy je jako minus. Popiół jest natomiast skutkiem tego, po co ta karma powstała: nasza granica 11% s.m. opisuje kota dorosłego, u którego nadmiar składników mineralnych obciąża nerki bez zysku, a tutaj frakcję mineralną podnosi wapń 1,89% s.m. i fosfor 1,51% s.m. dołożone pod budowę szkieletu. Ten sam mechanizm działa przy wapniu i fosforze na ich własnych skalach. Karma jest więc lepiej dopasowana do rosnącego kota, niż wynikałoby z samego licznika zielonych chipów, i gorzej dopasowana do kota z chorymi nerkami, niż mógłby sugerować krótki skład.

Drugie zastrzeżenie idzie w przeciwną stronę i dotyczy tłuszczu. Przy karmach wzrostowych trzymamy się przedziału 20–29% suchej masy, powyżej którego tłuszcz zaczyna wypierać białko z receptury. Ta karma ma 29,0% s.m., czyli stoi na krawędzi przedziału bez zapasu na zaokrąglenie deklaracji: 6,9% tłuszczu w gotowym produkcie to liczba podana z dokładnością do jednej dziesiątej, a 7,0% dałoby już 29,4% s.m. Dla opiekuna wniosek jest praktyczny, nie alarmujący – karma zostaje w naszym oknie, ale porcję lepiej odmierzać niż nakładać na oko, zwłaszcza gdy kocię wchodzi w drugie półrocze życia i tempo wzrostu spada szybciej niż apetyt.

• Dobry wybór: kocięta i koty rosnące, bo wapń 1,89% s.m., fosfor 1,51% s.m. i Ca : P 1,25 : 1 mieszczą się nad minimami FEDIAF dla wzrostu i pod ostrzejszym maksimum 1,5 : 1; kocięta o małym apetycie, którym 103,1 kcal na 100 g pozwala zmieścić dzienną energię w mniejszej objętości; młode koty z podejrzeniem nadwrażliwości pokarmowej, które indyka wcześniej nie jadły, bo cała frakcja białkowa pochodzi od jednego gatunku; kocięta przestawiane z karmy suchej na mokrą, bo woda 76,2% wchodzi tu razem z posiłkiem; koty w ciąży i karmiące, których zapotrzebowanie na wapń, fosfor i taurynę jest zbliżone do wzrostowego; kocięta wybredne, którym wątroba i serca podnoszą atrakcyjność zapachową karmy.
• Do rozważenia: koty dorosłe zdrowe – bilans mineralny nadal mieści się w normie dla dorosłego, ale wapń i fosfor są jej czterokrotnością, a 103,1 kcal na 100 g przy tłuszczu 29,0% s.m. wymaga odważenia porcji u zwierzęcia po kastracji; kocięta z wrażliwym przewodem pokarmowym, bo włókno 6,3% s.m. jest wyższe, niż zwykle bywa w mokrych recepturach mięsnych; koty z historią kryształów struwitowych lub szczawianowych, bo magnezu producent nie deklaruje i nie da się sprawdzić, czy receptura mieści się w progach dla dolnych dróg moczowych; kocięta karmione wyłącznie tą jedną karmą przez cały okres wzrostu, bo braku żelaza, miedzi, jodu i selenu na etykiecie nie da się zweryfikować; opiekunowie jednego kociaka, dla których nawet puszka 200 g to cztery porcje z lodówki.
• Raczej nie: koty z rozpoznaną nadwrażliwością na białko drobiowe, bo indyk daje tu 98,6% surowca i nie ma czym go zastąpić w tej samej puszce; kocięta na próbie eliminacyjnej, które drób już jadły – wtedy potrzebne jest białko nowe albo hydrolizat, a receptury z jednym gatunkiem zwierzęcym zebrał ranking karm bezzbożowych dla kota; koty z przewlekłą chorobą nerek, bo fosfor 1,51% s.m. jest trzykrotnością tego, co dopuszcza dieta nerkowa; koty odchudzane pod nadzorem, którym potrzebna jest receptura o tłuszczu poniżej 14% s.m., a nie 29,0%; koty uczulone na ryby, jeśli reakcja dotyczy także oleju rybnego – olej z łososia 0,2% jest w składzie.

Alternatywny wybór

• Recenzja karmy Leonardo Finest Selection Kitten z czystym drobiem – ta sama konstrukcja receptury, czyli 70% frakcji zwierzęcej plus bulion z tego samego gatunku, z białkiem 57,5% s.m. i włóknem 1,5% s.m., czyli czterokrotnie niższym, ale bez deklaracji kaloryczności na etykiecie.
• Recenzja karmy Dolina Noteci Premium Junior z jagnięciną – także receptura wzrostowa, lecz oparta na czterech gatunkach zamiast jednego: jagnięcina 31%, wołowina 20%, kurczak 15% i wieprzowina 4%, z tłuszczem 27,3% s.m., czyli o półtora punktu niżej w naszym oknie.
• Recenzja karmy Wiejska Zagroda z jagnięciną – ten sam producent i ta sama budowa składu, ale bilans policzony pod kota dorosłego: fosfor 0,78% s.m. leży pod minimum wzrostowym 0,84 g, więc dla rosnącego zwierzęcia ta receptura się nie domyka.

Jak liczymy suchą masę, energię, strawność i porcję

Sucha masa: producent podaje wilgotność 76,2%, więc nie musieliśmy jej zakładać. Wartość w s.m. = deklaracja / 0,238 – dlatego etykietowe 12,1% białka to realnie 50,8% s.m. Węglowodany (NFE): 100 − białko − tłuszcz − włókno − popiół − woda = 0,6% w karmie. Energia metaboliczna: przyjmujemy deklarowane przez producenta 103,1 kcal/100 g. Kontrolnie wyliczyliśmy ją wzorami NRC 2006 – energia brutto (5,7 kcal/g białka, 9,4 kcal/g tłuszczu, 4,1 kcal/g węglowodanów i włókna) daje 142,4 kcal/100 g, a po przemnożeniu przez strawność energii i odjęciu 1,04 kcal na każdy gram białka zostaje 104,5 kcal/100 g. Strawność energii: 91,2 − 1,43 × włókno surowe w s.m. (równanie przyjęte przez NRC 2006). To wartość maksymalna – jakości surowców wzór nie widzi. Rozkład energii: zmodyfikowane współczynniki Atwatera dla karm (3,5 / 8,5 / 3,5 kcal/g).

Zakresy na skalach: czerwone progi dolne to minima FEDIAF Nutritional Guidelines (wyd. 2019, polskie tłumaczenie) dla dorosłego kota (białko 25% s.m. przy standardowym zapotrzebowaniu i 33,3% przy niskim, tłuszcz 9%, wapń 0,40%, fosfor 0,26%, Ca : P od 1 do 2). Progi wzrostowe, do których odwołujemy się w całej tej recenzji, są w tym samym dokumencie inne: białko 30 g, wapń 1,00 g, fosfor 0,84 g i tauryna 0,25 g na 100 g suchej masy, a górna granica Ca : P wynosi 1,5 : 1. Zielone strefy to zakresy zalecane w praktyce dietetycznej dla kota bytowego – są naszą interpretacją, nie normą prawną, i dla karm wzrostowych zawężamy jedną z nich: tłuszcz czytamy w oknie 20–29% s.m., bo powyżej zaczyna wypierać białko z suchej masy. Te same zakresy stosujemy do karm suchych i mokrych, bo wszystko liczymy w suchej masie. Porcja: zapotrzebowanie energetyczne kota według FEDIAF liczymy z masy ciała podniesionej do potęgi 0,67, a nie 0,75 jak u psa: 75 kcal × kg^0,67 dla kota po kastracji i domowego, 85 dla umiarkowanie aktywnego, 100 dla aktywnego i niekastrowanego. Dla kociąt tabela jest punktem odniesienia od dołu, bo wzoru wzrostowego FEDIAF nie podaje w postaci, którą dałoby się zastosować bez znajomości wieku i docelowej masy zwierzęcia.

Czego nie liczymy: podziału 60% mięsa na partie tuszy – producent podaje procent, ale nie nazywa elementów. Nie znamy zawartości magnezu, sodu, potasu, witaminy C, witamin z grupy B, żelaza, miedzi, manganu, jodu i selenu ani kwasów omega-3 i omega-6, bo etykieta ich nie podaje. Zawartości EPA i DHA w oleju z łososia producent nie deklaruje, więc dawki tych kwasów w porcji nie wyliczamy. Udział białka zwierzęcego w białku ogółem podajemy jako szacunek, oparty na tym, że w składzie nie ma roślinnego źródła białka. Nie badamy karmy laboratoryjnie ani nie testujemy jej na zwierzętach.

Podsumowanie i ocena

Wiejska Zagroda z indykiem dla kociąt to receptura, w której napis na puszce ma pokrycie w liczbach. Sześć pozycji w składzie, jeden gatunek w całej frakcji białkowej, 98,6% surowca od indyka i frakcja zwierzęca rozbita na mięso 60%, wątrobę 8% i serca 2%. Rozstrzyga jednak nie skład, tylko bilans mineralny: wapń 1,89% s.m. i fosfor 1,51% s.m. leżą nad minimami FEDIAF dla wzrostu, a stosunek 1,25 : 1 mieści się pod maksimum 1,5 : 1, ostrzejszym niż to, które obowiązuje zwierzę dorosłe. Tauryna 2 400 mg/kg jest czterokrotnością progu wzrostowego, białko sięga 50,8% s.m., węglowodany zatrzymują się na 2,5% s.m., a deklarowane 1 031 kcal/kg zgadza się z naszą kontrolą NRC 2006 w granicach półtora procenta. Trzy rzeczy trzymają ocenę w ryzach. Tłuszcz 29,0% s.m. stoi na górnej krawędzi okna 20–29% s.m., które przyjmujemy dla karm wzrostowych, i nie zostawia zapasu na zaokrąglenie deklaracji. Włókno 6,3% s.m. sprowadza strawność teoretyczną do 82,2%, czyli poniżej progu 83%, a źródła tego włókna w składzie nie widać. Trzecia to etykieta: cynk 42 mg/kg jako jedyny mikroelement z podaną ilością, brak magnezu przy karmie mokrej dla kota, brak witaminy C i witamin z grupy B oraz brak liczb EPA i DHA przy oleju z łososia. Dla kociaka, którego opiekun szuka mokrej karmy z jednym białkiem i policzonym wzrostowo wapniem i fosforem, jest to propozycja rzetelna w tej części etykiety, którą producent zdecydował się wypełnić.

Najczęstsze pytania o karmę Wiejska Zagroda indyk dla kociąt

Rankingi karm dla kota

Porównaj tę karmę z najlepszymi w swojej kategorii

Mokre karmy dla kotaSuche karmy dla kotaKarmy dla kociąt

Według potrzeb

Karmy bezzbożowe dla kotaKarmy dla kotów po sterylizacjiWitaminy dla kota

Według rasy

Karmy dla Maine Coona

Policz porcję

Kalkulator karmy dla kotaWszystkie rankingi dla kota