Fiński lapphund – stróż reniferów 

Fiński lapphund, zwany także lapinkoira, jest jedną z najrzadszych ras spotykanych w Polsce. Dawniej pies pasterski na renifery, dzisiaj przyjaciel do towarzystwa. Jego nietuzinkowy wygląd i wesołe usposobienie kreują czworonoga niemal idealnego, który szybko się uczy i chce współpracować z człowiekiem. Sprawdź, czy jest to rasa dla Ciebie.

Charakterystyka

Aktywność

Chęć do zabawy

Inteligencja

Łatwość szkolenia

Terytorialność

Linienie

Kontakt z innymi psami

Kontakt z kotami

Kontakt z dziećmi

 

Fiński lapphund - wygląd i opis rasy

  • Rozmiar 41-52 cm
  • Sierść gęsta i długa
  • Długość życia 12-14 lat
  • Waga 15-24 kg

Fiński lapphund - wzorzec rasy

Fiński lapphund według klasyfikacji FCI (Międzynarodowa Federacja Kynologiczna) kwalifikuje się do grupy szpicy i psów pierwotnych, w sekcji nordyckich psów stróżujących i pasterskich. Rasa nie podlega próbom pracy.

Jak wygląda fiński lapphund? Psy opisywanej rasy są średniej wielkości, o mocnej budowie. Głowa lapphunda jest szeroka, z czarnym nosem i mocną żuchwą zaopatrzoną w nożycowy zgryz. Oczy ciemnobrązowe, owalne, z łagodnym i przyjacielskim wyrazem. Uszy średniej wielkości, trójkątne, stojące, chociaż zdarzają się także pół stojące. Tułów lapinkoira jest mocno umięśniony, klatka piersiowa głęboka z wysklepiony żebrami. Ogon wysoko osadzony na zadzie, średniej długości, zakończony haczykiem. W ruchu zwinięty, w spoczynku może zwisać.

Sierść lapphunda jest gęsta, długa i prosta, z miękkim i gęstym podszyciem. Włos na głowie i przednich kończynach jest krótszy. Wzorzec rasy dopuszcza wszystkie kolory, jednakże kolor podstawowy musi dominować. Umaszczenie inne, niż podstawowe, może pojawiać się na głowie, szyi, klatce piersiowej, ogonie, kończynach i brzuchu.

Oficjalny wzorzec rasy podaje listę wad, które mogą wpływać na ocenę psa lub całkowicie dyskwalifikować danego osobnika z hodowli:

  • lekka głowa
  • wiszące uszy
  • nie samcze psy i nie sucze suki
  • niewystarczający stop
  • ogon noszony stale poniżej linii
  • zbyt mocno lub zbyt słabo kątowane tylne kończyny
  • brak podszycia
  • płasko leżąca szata
  • kędzierzawy włos okrywowy
  • niewyraźny kolor podstawowy
  • agresja lub nadmierna bojaźliwość
  • przodozgryz lub tyłozgryz
  • złamany ogon

Fiński lapphund - charakter

Fiński lapphund jest psem bardzo inteligentnym i żywiołowym. Cechuje się odwagą, sprytem i czułością w stosunku do rodziny, jednak na ogół przywiązuje się do jednego domownika . Z łatwością nawiązuje nowe kontakty i jest bardzo opiekuńczy w stosunku do dzieci. Lapinkoira uwielbia spędzać czas na łonie przyrody i czuje się doskonale w każdej rodzinnej aktywności. Jednak ze względu na swoją niezależność, potrafi dominować dlatego tak ważne jest szkolenie i socjalizacja już od pierwszych dni.

Pomimo ogromnej chęci do zabawy, lapphund jest spokojny i opanowany, a dzięki swoim zdolnościom adaptacyjnym, z łatwością odnajduje się w nowych sytuacjach lub miejscach. Rasa jest cicha i bez większych problemów dogada się z pozostałymi czworonożnymi domownikami.

Fińczyk jest bardzo inteligentny. Szkolenie nie sprawia mu problemów, a dzięki pozytywnemu nastawieniu do człowieka, współpraca przebiega szybko, sprawnie i przyjemnie. Jednak ze względu na wrodzony instynkt myśliwski i ogromne zamiłowanie do przyrody, podczas wychowania należy położyć największą nacisk na kontrolowanie tych popedów.

Fiński lapphund - długość życia

Długość życia fińskiego lapphunda waha się między 12 - 14 lat. I chociaż każdy właściciel sierściucha marzy o jego długowieczności, to należy pamiętać, że jest to cecha osobniczo zmienna.

Odpowiednia troska i regularne wizyty kontrolne u weterynarza mogą znacznie wydłużyć życie twojego czworonoga oraz poprawić jego komfort. Opisywany aspekt zależy w dużej mierze od genetyki, ale także odpowiednio zbilansowanej diety i stylu życia. Wszystko zaczyna się od wyboru hodowli, która w prawidłowy sposób prowadzi każdy miot oraz dba o reproduktorów. Nie można zapominać o regularnych odrobaczeniach i szczepieniach oraz wystarczającej dawce ruchu i pielęgnacji. W przypadku osobników starszych lub schorowanych kluczową rolę odgrywają badania krwi i moczu u weterynarza. Szybka diagnoza wiąże się z lepszym rokowaniem.

Fiński lapphund - zdrowie

Opisywana rasa charakteryzuje się wysoka zdrowotnością. Długość ich życia waha się między 12 - 14 lat, jednak sporo osobników wykracza poza te widełki. Lapphund jest psem bardzo odpornym i wytrzymałym. Podwójna sierść zapewnia mu dobrą ochronę przed zimnem i wilgocią oraz upałami. Podczas cieplejszy dni, należy jednak pamiętać o zapewnieniu naszemu czworonogowi zacienionego schronienia i stałego dostępu do miski ze świeżą, chłodną wodą.

Fińczyki mogą wykazywać skłonność do tycia, jednak odpowiednio zbilansowana dieta i wystarczająca ilość ruchu sprawią, że pies nie powinien przybierać na wadze. Do najczęstszych schorzeń opisywanej rasy należy progresywny zanik siatkówki (GPRA). Choroba ma podłoże genetyczne i polega na upośledzenia funkcji, a następnie zaniku fotoreceptorów w oku, co skutkuje stopniową utrata wzroku. Pierwsze objawy mogą pojawiać się już w wieku szczenięcym albo dopiero u seniorów. PRA jest nieuleczalne i nie powoduje bólu. Zapobieganie polega na wyborze odpowiedniej hodowli, która wykonuje testy genetyczne, sprawdzające obecność mutacji odpowiedzialnej za PRA. Dzięki badaniom, istnieje możliwość wyeliminowania z hodowli psów chorych i nosicieli, tak aby nie przekazać wady kolejnemu potomstwu.

Fiński lapphund - pielęgnacja

Pielęgnacja lapphunda nie jest skomplikowana. Chociaż jego bujna i gęsta sierść może sprawiać inne pozory, to wyczesywanie czworonoga dwa razy w tygodniu jest wystarczające. Kąpiele ograniczamy do minimum i stosujemy tylko w koniecznych sytuacjach używając do tego szamponów przeznaczonych dla psów długowłosych.

Należy także pamiętać o podstawowych aspektach higienicznych, do których należą kontrola uszu, mycie zębów, przycinanie pazurków. Są to czynności, bardzo często, nielubiane przez większość sierściuchów, ale fakt ten wynika tylko i wyłącznie z zaniedbania właściciela. Oswajanie z obcinaczkami do paznokci lub szczoteczką do zębów powinno pojawić się od pierwszych dni.  Dzięki temu jesteśmy w stanie uniknąć zbędnych wizyt u weterynarza z dorosłym psem, który panicznie boi się dotykania łapy lub pogryzieniami od prób wsadzanie palca do pyska.

Fiński lapphund - żywienie

Fiński lapphund nie jest wybredny, na ogół zje wszystko co mu serwujemy. Dlatego to w naszych rękach leży odpowiedzialność za prawidłowo zbilansowaną dietę. Na rynku występuje szereg karm komercyjnych, suchych i mokrych. Wybierając produkt powinniśmy przede wszystkim skupić się na jego składzie. Dobra karma, to taka, w której przewagę stanowi mięso, im jest go więcej, tym produkt jest bardziej wartościowy.

Jeżeli wolisz samodzielnie przygotowywać posiłki dla swojego czworonoga, powinieneś zapoznać się z filozofią BARF, która zakłada karmienie psa w sposób jak najbardziej zbliżony do jego dzikich przodków. W tym jadłospisie spotkamy głównie surowe mięso i produkty odzwierzęce oraz owoce i warzywa. Należy pamiętać o dodatkowej suplementacji, która stanowi szczególnie ważny aspekt u szczeniaków. Wszelkie niedobory negatywnie wpływają na rozwój i wzrost naszego pupila, a także mogą skutkować różnymi chorobami w życiu dorosłym.

Bez względu na to, czy wybierzemy karmy komercyjne, czy też samodzielne posiłki, powinniśmy dostosować dietę do stanu zdrowia i stylu życia psa. Posiłki powinny być serwowane zawsze po spacerze, w spokojnym miejscu. Jeżeli nagradzamy naszego sierściucha, to pamiętajmy, że smaczki nie powinny przekroczyć 10% dziennego jadłospisu.

Fiński lapphund - szkolenie i wychowanie

Fiński lapphund jest bardzo inteligentnym psem i szybko się uczy. Jego ciekawość i chęć współpracy z człowiekiem dodatkowo potęgują efekty szkolenia. To nie zmienia faktu, że socjalizacja i szkolenia powinny rozpocząć się już w pierwszych dniach życia. Szczeniaki są jak gąbka, chłoną wiedzę znacznie szybciej i traktują to jako formę zabawy. Dorosłego psa ze swoimi przyzwyczajeniami znacznie ciężej będzie ułożyć lub oduczyć pewnych nawyków.

Lapinkoira nadaje się zarówno jako towarzysz domu, jak i pies do sportów, czy stróżowania. Wiele osobników bardzo dobrze odnajduje się w obedience, agility czy tropieniu. Każda forma aktywności, będzie dla lapphunda atrakcyjna.

Mimo przyjacielskiego usposobienia, fińczyki mogą mieć problem z nowymi psami, zwłaszcza tej samej płci. I chociaż rasa ta nie wykazuje objawów agresji, czy bojaźliwość, nieprawidłowa socjalizacja może przyczynić się do nieufności w stosunku do nowych osób lub zjawisk.

Fiński lapphund - szczeniaki i hodowla

Ze względu na małą popularność opisywanej rasy w Polsce, możesz mieć problem ze znalezieniem hodowli, a terminy oczekiwania na szczeniaka mogą być bardzo długie. Jednak zawsze przy wyborze hodowli upewnij się, że jest to miejsce godne zaufania. Sprawdź czy wybrana jednostka należy do ZKwP (Związek Kynologiczny w Polsce). Upewnij się, że hodowca stawia dobro swoich czworonogów ponad walory zarobkowe, a maluchy w miocie są wyposażone w odpowiednie dokumenty, szczepienia i badania.

Omijaj szerokim łukiem pseudohodowle, które oferują szczeniaki za atrakcyjnie niskie ceny, jednak bez rodowodu. Takie miejsca zazwyczaj nie przykładają zbyt dużej wagi do wychowania i socjalizacji szczeniaka, a wymiana genów nie zawsze jest prawidłowa.

Fiński lapphund - cena

Ile kosztuje hodowlany szczeniak Fiński lapphund? Cena waha się od 5000 do 6000 zł i wpływa na nią mała ilość hodowli, a więc niewielka konkurencja na rynku oraz osiągnięcia wystawowe, płeć i renoma. Jeżeli nie jesteś w stanie wydać takiej kwoty na szczeniaka, możesz skontaktować się z  organizacją zajmującą się szukaniem rodzin zastępczych do adopcji. Pamiętaj także, że wokół nas jest mnóstwo schronisk, gdzie pieski różnych ras, w różnym wieku, czekają na swój nowy dom. W taki sposób możesz przygarnąć sierściucha całkowicie za darmo.

Koszt utrzymania dorosłego psa wynosi około 300 - 400 zł, w zależności od sposobu karmienia, stanu zdrowia i pielęgnacji. Zakup psa, jak i jego utrzymanie to ogromny wydatek, dlatego decyzja powinna być przemyślana i podjęta świadomie.

Fiński lapphund - historia rasy, ciekawostki

FIński lapphund pochodzi z Finlandii. Jego pierwotnym przeznaczeniem było pilnowanie stad reniferów, których hodowla stanowiła podstawową gałąź gospodarczą ludu Sami. W latach powojennych, ze względu na epidemie nosówki, liczebność psów zamieszkujących tereny Laponii zaczęła gwałtownie maleć. W związku z panująca sytuacją, hodowcy podejmowali próby zwiększenia populacji poprzez krzyżowanie fińskich i szwedzkich Lapphundów z psami na niedźwiedzie.

Pierwszy standard rasy został zatwierdzony przez fiński Kennel Club w 1945 roku pod nazwą lapońskiego psa pasterskiego, natomiast w 1950 roku powstał pierwszy wzorzec rasy. Opisywane czworonogi, aż do końca lat osiemdziesiątych, nie występowały poza rejonami Finlandii. Dopiero w 1988 roku pojawił się pierwszy amerykański miot, a w 1994 roku rasa została uznana przez United Kennel Club (UKC). W 1989 roku lapphund pojawiły się także w Wielkiej Brytanii, a kilka lat później w Australii i Kanadzie.

  • Nazwa fiński lapphund została uznana oficjalnie dopiero w 1993 roku
  • Obecnie rasa jest bardzo popularna w całej Finlandii, pełniąc rolę psa domowego do towarzystwa

Fiński lapphund - dla kogo?

Fiński lapphund jest odpowiednim psem dla aktywnych rodzin, które szukają towarzysza średnich rozmiarów. Dzięki przyjaznemu usposobieniu, inteligencji i chęci współpracy z człowiekiem jest to idealna rasa dla osób bez doświadczenia w psich sprawach. Lapphund sprawdzi się w każdych warunkach mieszkaniowych, zaakceptuje inne zwierzęta i zatroszczy się o twoje dziecko. Podsumowując, jest to doskonały kandydat na przyjaciela twojej rodziny.

ZALETY:

  • Przyjacielski i oddany
  • Opiekuńczy w stosunku do dzieci
  • Dogaduje się z innymi zwierzętami
  • Inteligentny, szybko się uczy
  • Cichy
  • Łatwo przystosowuje się do nowych sytuacji

WADY:

  • Drogi
  • Mało popularna rasa
  • Wymaga więcej ruchu
  • Linieje

To może Cię zainteresować:

Jakie mleko wybrać dla szczeniąt?
Borówki dla psa i szczeniaka – czy są bezpieczne?
Barbet – francuski brodacz
Psy z niebieskimi oczami – lista ras
Niemiecki terier myśliwski – Deutscher Jagdterrier
Harrier – pies dla aktywnych
5/5 - (1 vote)
Komentarze

    Dodaj komentarz

    Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *